Nog wat foto's van het huis... Het ging niet om ze hier rechtstreeks te plaatsen, dan maar met een omweg.
http://www.mijnalbum.nl/Foto-TCURMXID.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-EPU4QA8F.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-TCLCE8Y7.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-O6ZWAYNG.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-4OD4FVQH.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-TJANGVWD.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-MMTYA3FA.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-68MKX64O.jpg
Op de eerste foto staat onze woonkamer zoals ze er nu uitziet, redelijk af. Op de andere is te zien hoe de verf en het behang is. De volgende foto's met een werkend Mattias, zijn van voor de veranderingen, geen verf op het plafond, bruin en oranje kleur.
Ik heb er nog een paar van de tuin bij gedaan, let op onze private grilplaats/kampvuurplaats.
zondag, november 26, 2006
woensdag, november 22, 2006
Herkenbaar
You know when you are in Sweden too long when:
The first thing you do on entering a bank/post office/pharmacy etc. is look for the queue number machine.
You accept that you will have to queue to take a queue number.
You rummage through your plastic bag collection to see which ones you should keep to take to the store and which can be sacrificed to garbage.
Your front door step is beginning to resemble a shoe shop.
Silence is fun.
It no longer seems excessive to spend 1000 kroner on alcohol in a single night.
Your old habit of being "fashionably late" is no longer acceptable. You are always on time.
You use mmmm as a conversation filler.
When you accept you must walk 2 kilometers to collect your book/tape from the post office because they don't deliver small packages (or large ones...)
When offered a bottle of beer the first thing you look at is the alcoholic percentage.
You can't contemplate actually doing anything until you've first had a 'fika' (coffee and pastry) You think it is normal EVERYTHING is regulated and you obey the rules voluntarily.
A friend asks about your holiday plans and you answer "Oh, I'm going to Europe!" meaning any other Western European country outside of Sweden.
You have conversations with people outside when it is -10C.
Having to book seat numbers at a cinema makes perfect sense. And you sit in your booked seat even if there are only 2 other people there and your seat is in the front row, on the side.
You regard it as sensible to eat ice cream when it is -15C.
You think it's more fun to stay at home and drink then go out.
You don't question the concept of 'telephone time'. It seems reasonable that no business can be conducted on Friday afternoons. [or the entire month of July]
You assume that anyone apologizes after bumping into you is a tourist.
Seeing a young woman with lit candles stuck to her head no longer disturbs you.
You become extremely skilled at assembling pre-packaged furniture kits.
Dit laatste is niet meer waar. Voor het eerst in mijn leven krijg ik een Ikea bouwkit niet in elkaar. Het is een stom keukentrapje en de schroeven lijken absoluut niet te passen...
Mijn contract is ondertussen verlengd tot eind februari. Er staan allerlei vranderingen op til dus ik ben al blij dat het verlengd is, nu afwachten wat het daarna wordt.
Groetjes,
The first thing you do on entering a bank/post office/pharmacy etc. is look for the queue number machine.
You accept that you will have to queue to take a queue number.
You rummage through your plastic bag collection to see which ones you should keep to take to the store and which can be sacrificed to garbage.
Your front door step is beginning to resemble a shoe shop.
Silence is fun.
It no longer seems excessive to spend 1000 kroner on alcohol in a single night.
Your old habit of being "fashionably late" is no longer acceptable. You are always on time.
You use mmmm as a conversation filler.
When you accept you must walk 2 kilometers to collect your book/tape from the post office because they don't deliver small packages (or large ones...)
When offered a bottle of beer the first thing you look at is the alcoholic percentage.
You can't contemplate actually doing anything until you've first had a 'fika' (coffee and pastry) You think it is normal EVERYTHING is regulated and you obey the rules voluntarily.
A friend asks about your holiday plans and you answer "Oh, I'm going to Europe!" meaning any other Western European country outside of Sweden.
You have conversations with people outside when it is -10C.
Having to book seat numbers at a cinema makes perfect sense. And you sit in your booked seat even if there are only 2 other people there and your seat is in the front row, on the side.
You regard it as sensible to eat ice cream when it is -15C.
You think it's more fun to stay at home and drink then go out.
You don't question the concept of 'telephone time'. It seems reasonable that no business can be conducted on Friday afternoons. [or the entire month of July]
You assume that anyone apologizes after bumping into you is a tourist.
Seeing a young woman with lit candles stuck to her head no longer disturbs you.
You become extremely skilled at assembling pre-packaged furniture kits.
Dit laatste is niet meer waar. Voor het eerst in mijn leven krijg ik een Ikea bouwkit niet in elkaar. Het is een stom keukentrapje en de schroeven lijken absoluut niet te passen...
Mijn contract is ondertussen verlengd tot eind februari. Er staan allerlei vranderingen op til dus ik ben al blij dat het verlengd is, nu afwachten wat het daarna wordt.
Groetjes,
dinsdag, november 21, 2006
zonder titel
Op dit ogenblik is de winter weer ver weg maar jullie vragen je miscchien af hoe dat gaat met een koude auto 's morgens vroeg. Daar hebben ze hier iets heel slims op gevonden. Je plugt een kabel in in de voorkant van je auto en hups, de motor wordt voorverwarmd. Als je tenminste binnen de kabel niet vergeet in te steken, in het andere huis hadden we een speciale schakelaar naast de voordeur. Je kan dan nog een ventilator binnen in de auto op hetzelfde systeem aansluiten, die blaast dan warme lucht in de auto. Plus dan nog de zetelverwarming. Neen, ik mag niet klagen, geen gevloek en gekrab voor mij.
Vorige zondag nog eens mee gaan jagen. Gewoon om buiten te zijn want het was zo mooi weer. Ik zit niet te wachten op een dood dier. We hebben zelfs geen levend gezien. Emma de hond duidelijk wel want we hoorden haar in de verte blaffen. Het is grappig te zien hoe blij ze rondhuppelt, overal rondneuzend op zoek naar sporen met haar fluoriscerend halsbandje. Wij liepen gewoon rond in het bos, luisterend af en toe stilstaand en moeiteloos weet ze onze sporen terug te vinden. Vorige week had Mattias meer geluk, toen schoot ie een reehert. Er gaat niks boven vers wild, een deel van de rug hebben we al verorberd. Gebakken in de pan met een lekkere saus en wortelen, pastinaak, aardappelen, ajuin in de oven. Het smaak ook helemaal niet zo naar wild als ik gewoon was van in Belgie. Spijtig genoeg had hij niet zo goed geschoten want één achterbil was onbruikbaar en de ingewanden geraakt. Een deel van de smurrie ging in een bak mee terug naar het bos, als eten voor de vossen.
Onze woonkamer ziet er ondertussen ook leefbaarder uit, hier en daar al wat meubels, zonder echte ordening. We kunnen ook terug tv kijken, niet dat ik die echt gemist heb eigenlijk. We hadden een tv op de slaapkamer die we gebruikten om naar films te kijken(DVD). Als ontspanning was dat meer dan genoeg. Overal in Zweden zijn ze begonnen met digitale televisie wat betekent dat men een zwarte doos aansluit op de tv. Die kost niet zo geweldig veel (de onze hebben we nu geleend) en er zijn geen abonnementskosten aan verbonden maar we krijgen nu maar 4 posten met slecht beeld en storende bliepgeluiden er tussendoor. Geen kijk-en luistergeld waard met andere woorden (zo'n 200 euro). Het komt voor dat de gezagsgetrouwe Zweden er niet voor betalen (zoals wij!). Belde een man uit het hoge noorden op. Had gezien dat we verhuisd waren en of we nog geen tv hadden. Hij liet me er bijna inlopen door te vragen of de tv niet op mijn naam staat. Heb dan maar gauw gezegd dat ik nergens van weet.. Deze week kwam er ook een brief op mijn naam om de taks te betalen...
Mattias leerde zich ook al een paar woorden nederlands. Toen mijn vrienden op bezoek waren viel het woord "hondje" heel vaak dus dat weet hij nog. Nu maakt hij de associatie met mij en noemt mij "Eeftje". Schattig niet? Toen ik als kind naar zee ging werd ik door een mevrouw van het hotel ook zo genoemd. Dat is me altijd bij gebleven.
Groetjes en tot gauw. We hebben eindelijk ook functionerend internet thuis...
Vorige zondag nog eens mee gaan jagen. Gewoon om buiten te zijn want het was zo mooi weer. Ik zit niet te wachten op een dood dier. We hebben zelfs geen levend gezien. Emma de hond duidelijk wel want we hoorden haar in de verte blaffen. Het is grappig te zien hoe blij ze rondhuppelt, overal rondneuzend op zoek naar sporen met haar fluoriscerend halsbandje. Wij liepen gewoon rond in het bos, luisterend af en toe stilstaand en moeiteloos weet ze onze sporen terug te vinden. Vorige week had Mattias meer geluk, toen schoot ie een reehert. Er gaat niks boven vers wild, een deel van de rug hebben we al verorberd. Gebakken in de pan met een lekkere saus en wortelen, pastinaak, aardappelen, ajuin in de oven. Het smaak ook helemaal niet zo naar wild als ik gewoon was van in Belgie. Spijtig genoeg had hij niet zo goed geschoten want één achterbil was onbruikbaar en de ingewanden geraakt. Een deel van de smurrie ging in een bak mee terug naar het bos, als eten voor de vossen.
Onze woonkamer ziet er ondertussen ook leefbaarder uit, hier en daar al wat meubels, zonder echte ordening. We kunnen ook terug tv kijken, niet dat ik die echt gemist heb eigenlijk. We hadden een tv op de slaapkamer die we gebruikten om naar films te kijken(DVD). Als ontspanning was dat meer dan genoeg. Overal in Zweden zijn ze begonnen met digitale televisie wat betekent dat men een zwarte doos aansluit op de tv. Die kost niet zo geweldig veel (de onze hebben we nu geleend) en er zijn geen abonnementskosten aan verbonden maar we krijgen nu maar 4 posten met slecht beeld en storende bliepgeluiden er tussendoor. Geen kijk-en luistergeld waard met andere woorden (zo'n 200 euro). Het komt voor dat de gezagsgetrouwe Zweden er niet voor betalen (zoals wij!). Belde een man uit het hoge noorden op. Had gezien dat we verhuisd waren en of we nog geen tv hadden. Hij liet me er bijna inlopen door te vragen of de tv niet op mijn naam staat. Heb dan maar gauw gezegd dat ik nergens van weet.. Deze week kwam er ook een brief op mijn naam om de taks te betalen...
Mattias leerde zich ook al een paar woorden nederlands. Toen mijn vrienden op bezoek waren viel het woord "hondje" heel vaak dus dat weet hij nog. Nu maakt hij de associatie met mij en noemt mij "Eeftje". Schattig niet? Toen ik als kind naar zee ging werd ik door een mevrouw van het hotel ook zo genoemd. Dat is me altijd bij gebleven.
Groetjes en tot gauw. We hebben eindelijk ook functionerend internet thuis...
donderdag, november 02, 2006
Op avontuur
Dit gebeurde woensdagavond....
Je hoeft niet ver van huis te zijn om dingen te beleven...ik spreek uit ondervinding. Opgweket verliet ik gisteren (1/11) samen met een collega de bibliotheek rond 17u, lachend want het sneeuwde nog steeds, harder nu dan 's morgens. Vrolijk dwarrelden devlokjes neer. Gezellig, zeiden we nog. Het lachen verging me echter geheel toen ik een halfuur op een trein zat die maar niet wilde vertrekken. Oorzaak: een wisselfout. Dit klinkt pietluttig maar het betekende dat plots geen enkele trein in noordelijke richting Stockholm centraal kon verlaten. (later bleek dat de verwarming die de wissels opwarmt bevroren was). Ik ben dan op de eerste trein gesprongen die vertrok en die een beetje in de goede richting reed (toen waren we al meer dan een uur verder). We reden in ieder geval 200 m, toen stonden we weer stil voor een uur, opeengepakt als sardienen. Ik zat op de trein naar Mattias' werk, in de hoop dat hij me daar zou kunnen komen ophalen. Gelukkig was zijn vader er nog en hij heeft me dan een lift gegeven. Om een lang verhaal kort te maken, om 22u was ik thuis. En dan had ik nog "geluk", een collega die avonddienst had en in Bålsta woont is niet meer thuis geraakt en heeft een nacht bij vrienden geslapen hier in de stad.
Niet alleen chaos op de trein maar ook in het verkeer. De plotse vriestemperatuur en de sneeuw hadden het plots spekglad gemaakt. Bussen en vrachtwagens stonden overal stil want met hun zomerbanden konden ze zelfs de kleinste helling niet op. Veel auto's in de gracht ook. Totaal zijn er rond Stockholm die namiddag/avond 136 ongelukken gebeurd.
Je zou toch denken dat ze hier een beetje winter wel gewoon zijn. Het blijkt elk jaar hetzelfde liedje, iedereen wordt gewaarschuwd maar als de kou dan komt is iedereen verrast.
Het blijft nog even koud, vanmorgen was het -7, maar wel zonnig. Het maakt het sneeuwlandschap zo mooi. Vandaag maar een halve dag werken want het is de dag voor een feestdag (allerheiligen hier), ik ben de pineut want ik moet werken tot de bibliotheek sluit en dat is om 16u. Fijn weekend allemaal en lieve groetjes.
Je hoeft niet ver van huis te zijn om dingen te beleven...ik spreek uit ondervinding. Opgweket verliet ik gisteren (1/11) samen met een collega de bibliotheek rond 17u, lachend want het sneeuwde nog steeds, harder nu dan 's morgens. Vrolijk dwarrelden devlokjes neer. Gezellig, zeiden we nog. Het lachen verging me echter geheel toen ik een halfuur op een trein zat die maar niet wilde vertrekken. Oorzaak: een wisselfout. Dit klinkt pietluttig maar het betekende dat plots geen enkele trein in noordelijke richting Stockholm centraal kon verlaten. (later bleek dat de verwarming die de wissels opwarmt bevroren was). Ik ben dan op de eerste trein gesprongen die vertrok en die een beetje in de goede richting reed (toen waren we al meer dan een uur verder). We reden in ieder geval 200 m, toen stonden we weer stil voor een uur, opeengepakt als sardienen. Ik zat op de trein naar Mattias' werk, in de hoop dat hij me daar zou kunnen komen ophalen. Gelukkig was zijn vader er nog en hij heeft me dan een lift gegeven. Om een lang verhaal kort te maken, om 22u was ik thuis. En dan had ik nog "geluk", een collega die avonddienst had en in Bålsta woont is niet meer thuis geraakt en heeft een nacht bij vrienden geslapen hier in de stad.
Niet alleen chaos op de trein maar ook in het verkeer. De plotse vriestemperatuur en de sneeuw hadden het plots spekglad gemaakt. Bussen en vrachtwagens stonden overal stil want met hun zomerbanden konden ze zelfs de kleinste helling niet op. Veel auto's in de gracht ook. Totaal zijn er rond Stockholm die namiddag/avond 136 ongelukken gebeurd.
Je zou toch denken dat ze hier een beetje winter wel gewoon zijn. Het blijkt elk jaar hetzelfde liedje, iedereen wordt gewaarschuwd maar als de kou dan komt is iedereen verrast.
Het blijft nog even koud, vanmorgen was het -7, maar wel zonnig. Het maakt het sneeuwlandschap zo mooi. Vandaag maar een halve dag werken want het is de dag voor een feestdag (allerheiligen hier), ik ben de pineut want ik moet werken tot de bibliotheek sluit en dat is om 16u. Fijn weekend allemaal en lieve groetjes.
woensdag, november 01, 2006
Winter
"Geniet van de herfst", krijg ik als advies. Dat associeer ik dan met een wandeling in de zon met langs alle kanten vallende bladeren. Hier lijkt het van zomer naar winter te gaan. Vannacht is het beginnen sneeuwen en waait er een loeiharde, ijskoude oostenwind. Niet zo leuk als je op een perron op de trein moet staan wachten. En dit terwijl het loof nog aan de bomen hangt... Tijd om de winterbanden te monteren.
Abonneren op:
Reacties (Atom)