Vijgen na Pasen (alweer)

hallo allemaal,

(Eigenlijk had ik gehoopt dat de reportage over Gozo laatst zou komen maar dat lukt me niet)
Ik hoop dat er nog een paar lezers over zijn... Ik ging eigenlijk al schrijven in het lange paasweekend maar dat is er niet van gekomen. Het plan was om hard in het huis te werken, de inkom- en traphal stonden op het programma, de vloer werd nog gekocht (laminaatparket) want we moesten maar eens niks te doen hebben als de winkels gesloten waren... Nu meer dan 3 weken later is er nog niet veel vooruitgang te zien, muren prepareren om te kunnen behangen/verven nam meer tijd in beslag dan gedacht. Er is nog niet behangen en de planken liggen nog altijd mooi ingepakt.
Plotseling begon het mooi weer te worden en moest er ook vanalles in de tuin gebeuren. We hadden op een tuinbeurs allerlei knollen en ook aspergeplanten gekocht. Over de aspergebedden werd lang nagedacht, het is de bedoeling dat die dertig jaar dienst doen dus die moesten op een plaats komen waar niks anders hoefde komen te staan. We hebben in de tuin ook een kleine serre staan waar we sla en radijzen hebben gezaaid. Nu komen er ook nog tomaatplanten.
Afgelopen week zijn er ook nog eens twee bijen-"korven" bijgekomen. Mattias was als kind, hij was het jongste lid in de Zweedse vereniging van bijenhouders, al gefascineerd door bijen. Hij heeft nu terug een cursus gevolgd en kon van een oudere man bijen overnemen. Hoeveel het er zijn weet ik niet maar toch wel zo'n 10.000. De koningin legt per etmaal 2000 nieuwe eitjes en als de beginnen uitkomen gaat het aantal snel omhoog. Zelf heb ik er nog niet zoveel over gelezen maar uit de dingen die Mattias vertelt, leid ik af dat het slimme beestjes zijn. De koningin vliegt eenmaal in haar leven uit op te paren en kan dan de rest van haar leven eitjes leggen. Elk jaar worden er een aantal mannetjes opgevoed maar die worden allemaal het nest uitgejaagd, zijn niet nuttig en eten te veel. Zij dienen alleen om te paren. Dus binnenkort gaan we ook wel onze eigen honing hebben...
We zijn ook nog een week op vakantie geweest, waarover later meer.
Gisteren heb ik mijn eerste Zweedse (half zweeds, half japans) huwelijk meegemaakt, in het stadhuis van Stockholm "of all places", niet mis. Het gebeuren heeft plaats in een ronde kamer, de muren zijn er behangen met (naar ik aanneem) Vlaamse wandtapijten. Het is een typische lopende band ceremonie, 5 minuten duurt de langste versie... en de man van de burgerlijke stand kan de tekst nog niet eens uit zijn hoofd. Het beetje dat hij te zeggen heeft moet hij aflezen. We hebben er de gekste gezelschappen gezien terwijl we stonden te wachten, een 30-tal uitbundige spanjaarden, een koppel zonder eens getuigen, verschillende hoogzwangere bruiden ... Het bruidspaar waarbij ik te gast was had enkel vrienden uitgenodigd en geen van allen heeft een auto (overbodig als je in de stad woont) dus iedereen kwam gezellig met de bus...
Achteraf was er feest bij hun thuis (wij hebben het bruidspaar achteraf in de auto meegenomen), heel gezellig.
Nu moet ik terug aan de ververij, er zijn nog lijsten te verven.
Voor velen is het weer een lang weekend, dinsdag is het de eerste mei en hier Valborg, het begin van de lente dat wordt gevierd met grote vuren en lentegezang. Maandag moeten we dus maar een halve dag werken en velen nemen vrij. Ik ga werken want momenteel kan ik hier in de hal niet veel meer uitvoeren.
Groetjes,
Eef

Gozo

Zoals eerder gemeld zijn we een weekje afgereisd naar het zonnige Gozo, horend bij en liggend naast Malta. Hier een kleine foto-impressie. Het weer in Belgie was beter heb ik gehoord maar dat is nu niet dadelijk een vakantiebestemming... De reis begon slecht, met 9 uur vertraging te wijten aan een technisch defekt dat ze eigenlijk dachten te klaren in 2 uur maar dat dus langer duurde. In plaats van 16.15 in de namiddag vertrokken we om 1u 's nachts. Om half drie zaten we ons avondeten op te eten in het vliegtuig. We hadden wel een bonnetje gekregen om in de luchthaven iets te eten maar daar hadden ze niet echt op gerekend dus we moesten ons tevreden stellen met een broodje of twee. Wij zouden bij onze aankomst opgewacht worden door een man die ons naar de haven zou brengen vanwaar we de boot naar Gozo zouden nemen waar ons weer iemand zou staan opwachten die ons naar het appartement zou brengen. Dat werd ook allemaal later natuurlijk, 's morgens waren we om half acht ter plaatse en was het weer niet zo denderend. Ook dat nog. Het waaide verschrikkelijk en de zon verdween tegen een uur of 4. De eerste dag (vrijdag) waren we alleen maar moe. Vanaf de zondag waren de weergoden ons beter gezind en was het de rest van de week stralend. We hebben mooie wandeleingen gemaakt en een dag gefietst. Geen fietsparadijs zoals Vlaanderen dat kan ik jullie verzekeren, overal gaten in weg, nergens fietspaden en ze rijden als gekken... Nergens heb ik borden zien staan met een max. snelheidsgrens. Soms staat er "slow" op de weg maar daar storen ze zich niet aan, evenals stopborden...

Op onze eerste ontdekkingswandeling in het dorp zagen we vlaggen met Duvel op. Het bleek een man uit Knokke te zijn die er samen met zijn dochter een restaurant open houdt, al 28 jaar woont hij op Gozo/Malta. We waren die avond de enige gasten en hebben er zalig gegeten en gekletst. Een aanrader, "Chez Amand" http://www.gozo.com/chezamand/

Terug thuis, zonder problemen deze keer, had ik het gepresteerd om alle foto's te wissen van de camera vooraleer ze op de pc stonden. Met een paar speciale programma's heeft Mattias' broer de meesten terug te voorschijn kunnen toveren. Gelukkig!!!