Vandaag een grote dag hier in Stockholm: de uitreiking van de Nobelprijzen en het daaropvolgende diner en feest. Een tv-kanaal zendt maar liefst 18 u live uit... Ik vind het alvast saaie tv, kijken naar een zaal vol mensen die eten en met mekaar praten... Maar het is een hele onderneming. Er zijn 1380 mensen uitgenodigd op het diner, samen goed voor 10 000 bestekken en 5000 glazen. Het menu is geheim tot op het moment dat iedereen aan tafel zit. In het stadhuis, waar het diner plaatsvindt, moet een keuken worden geimproviseerd, 20 koks zijn uren bezig met het eten. Het duurt 6u voor al de voorgerechten op de borden liggen. Het eten wordt door 200 mensen geserveerd en die moeten er ook nog aan moeten denken om met hun linkervoet te vertrekken om de trap af te gaan (er zit een souffleur achter een pilaar). Natuurlijk is iedereen benieuwd naar wat de koningin en de prinsessen aan hebben.
We kampen met een mysterie! Gelukkig buitenhuis. Vorige vrijdag vonden we een plastieken zakje met afval in onze tuin, de volgende dag weer een, maar nu opengereten en op een andere plaats. Toen ik zondagmorgen de krant uit de bus ging halen lag een van mijn klompen, die precies aan de buitendeur stonden, midden in de tuin. Toen ik even wat beter keek lag er aan de achterkant van het huis weer een opengereten vuilzakje en een mannenschoen, niet van Mattias.... God weet waar die vandaan komt... Hopelijk is het niet erger dan een loslopende hond die met schoenen wil spelen... Voorlopig geen nieuwe vondsten meer gedaan.
Nog twee weken en dan zijn we nog eens in Belgie. Ik kijk er naar uit om familie en vrienden terug te zien, het lijkt al heel lang geleden. Ben benieuwd hoeveel overgewicht we gaan hebben ...
