Helvetesfallet, in de buurt van de chalet. Gezien van de plek waar de "groepsfoto" genomen is. Eigenlijk geen echte waterval, meer een massa wild stromend water. Er werd in het verleden hout langs getransporteerd.
Wandeling rond het skigebied van Grönklitt (hieronder). Ik had het hier alleen nog maar in de winter gezien. Het heeft toch ook wel iets in de zomer, meertjes, mos, stilte. Aangezien het veel geregend had voordat wij kwamen waren de wandelpaden niet echt droog en dat heb vooral ik mogen merken. Ik vond het niet nodig om mijn echte wandelschoenen aan te trekken, had alleen maar een paar, weliswaar goede, schoenen mee met gaatjes. Het water kon er ongehinderd door stromen wat ook weer een voordeel was als ik dan toch nat moest worden!
We reden niet dadelijk naar de chalet maar maakten een tussenstop in Falun om er de mijn te bezoeken en het huis van de schilder Carl Larsson. Op de weg naar Falun stopten we in Gysinge voor de lunch (inclusief met worstjes op de wegwerpbbq). We keken naar de helicopter die muggenverdelgingsmiddel verspreidde langs de oevers van de rivier daar! Algauw zouden we merken hoe erg het probleem daar is. Zo gauw we in de schaduw stonden kwamen ze met honderden op ons af. Ondanks de muggemelk stonden mijn benen vol beten en ze hebben een week lang gejeukt! Wij reden na een paar uur daar vandaan maar denk aan de mensen die daar wonen, ocharme!De buitenkant van de kopermijn in Falun. Waar we natuurlijk ook afdaalden, te voet. Niet erg diep maar bij wijlen erg donker. De gids deed olielamp en pillicht uit om ons te laten voelen hoe donker het wel was, en inderdaad je zag geen steek!
Onze overnachtingsplek in Falun: een oude gevangenis die, als dusdanig, tot in de jaren 70 gebruikt werd. Onze cel: twee wiebelige stapelbedden, twee kasten en een erg zware deur met kijkgaatje. Er zaten gelukkig geen tralies voor het venster. 
We hebben ook de Zweedse gezondheidszorg van dichtbij meegemaakt. Lies had een blaasontsteking die niet echt overging en dus wij naar de dokter in Orsa, het dichtsbijzijnde centrum in de buurt van de chalet. Nu hoefden we helemaal niet lang te wachten vooraleer we een afspraak vast hadden. De dokter, of dat dachten we toch, sprak zelfs uitstekend Engels. Ikzelf was meegegaan in geval er vertaling nodig mocht zijn... Eerst was er geen sprake van medicijnen, maar na een tweede bezoek en onderzoek kreeg ze toch antibiotica. Nu bleek de dokter een verpleger, we dachten alletwee dat hij dokter was: man én boven de 50! De zaak was geklonken voor 50 euro (4 keer de prijs die een zweed zou hebben betaald) maar hopelijk krijgt ze het meeste terugbetaald in België.
Onze overnachtingsplek in Falun: een oude gevangenis die, als dusdanig, tot in de jaren 70 gebruikt werd. Onze cel: twee wiebelige stapelbedden, twee kasten en een erg zware deur met kijkgaatje. Er zaten gelukkig geen tralies voor het venster. 
We hebben ook de Zweedse gezondheidszorg van dichtbij meegemaakt. Lies had een blaasontsteking die niet echt overging en dus wij naar de dokter in Orsa, het dichtsbijzijnde centrum in de buurt van de chalet. Nu hoefden we helemaal niet lang te wachten vooraleer we een afspraak vast hadden. De dokter, of dat dachten we toch, sprak zelfs uitstekend Engels. Ikzelf was meegegaan in geval er vertaling nodig mocht zijn... Eerst was er geen sprake van medicijnen, maar na een tweede bezoek en onderzoek kreeg ze toch antibiotica. Nu bleek de dokter een verpleger, we dachten alletwee dat hij dokter was: man én boven de 50! De zaak was geklonken voor 50 euro (4 keer de prijs die een zweed zou hebben betaald) maar hopelijk krijgt ze het meeste terugbetaald in België. Voor nog wat meer foto's klik in de kolom, rechts "fotoalbum".
