Eindelijk

Er is veel over gepraat, geschreven en gediscuteerd maar nu is het eindelijk officieel, de lente is er... Die komt hier in Zweden geleidelijk, eerst in het zuiden en zo naar het noorden toe. Het heeft allemaal met temperatuur te maken: als de gemiddelde temperatuur een week boven de nul graden ligt, is de lente gearriveerd. Hier en daar zijn ook al de eerste tekens te zien: krokussen, sneeuwklokjes ... In onze tuin komt er al wat groen piepen maar er staat nog niks in bloei. De laatste sneeuw is nu echt wel verdwenen, de zon is sinds het weekend stevig van de partij.

Voor degenen die zich afvragen wat ik tijdens de dag doe. Werken in de bibliotheek van een kasteel lijkt romantisch maar dat is het nog niet (wegens vriestemperaturen). Nu zit ik opgesloten in mijn kamertje en voer gegevens over de boeken in in een database (Libris). Hierboven zien jullie mijn voornaamste attributen: mappen met kopieën van titelpagina's en eventueel andere intressante gegevens. Voorlopig gaat het voornamelijk om 16de en 17de eeuwse non-fiction, vlugschriften, dissertaties en zo meer. Soms opgeluisterd met prachtige koperdrukken. Saai is het absoluut niet, ik leer veel bij. Het is vooral intressant te zien welke titels de adel in die tijd kocht, af en toe komt er ook een nederlandstalig werk te voorschijn...

Vandaag had ik trouwens Emma, de hond, mee naar het werk. Bij Mattias kregen ze belangrijke, mogelijke klanten en dus mocht ze daar nu even niet rondspringen. Op mijn werk is bijna iedereen gek op honden en vragen ze me vaak of ik haar niet nog een keer kan meebrengen. Meestal ligt ze te slapen in mijn kamer, we gaan wandelen of zit ze te bedelen aan tafel. Het enige probleem was, dat er al een hond op het werk aanwezig is, Idefix, een klein mormel en puppie dus ongevaarlijk voor Emma, maar als ze hem beu is wil ze wel eens in zijn nek vliegen. Is eigenlijk nog maar een keer gebeurd, anders trekt ze zich niet zoveel van hem aan.

Sinds vorige zondag heb ik ook eindelijk mijn auto. Heerlijk om weer zelf te kunnen beslissen waar en wanneer ik ergens naartoe ga. De afgelopen maand was het behelpen, ik kon met een collega meerijden maar dan moest ik eerst een stukje gebracht worden, 's avonds nam ik dan de bus. Ofwel nam ik de andere auto maar dan moest Mattias ergens afgezet worden. Een vrijdagavond heb ik eens de bus genomen naar Bålsta waar Mattias me dan zou komen ophalen. 2 uur heb ik kunnen wachten omdat hij plotseling nog iets moest afwerken van de baas. Ik kreeg in het winkelcentrum waar ik op een bankje zat te lezen nadat alle winkels waren dicht gegaan, het gezelschap van zijn moeder. Die was niet gehaast want haar man komt ook altijd laat naar huis, nog veel later dan die van mij. Hij kan eigenlijk op pensioen maar werkt nog even hard...

Het was een druk weekend: vorige vrijdag naar Stockholm voor een etentje en optreden van Joe Labero, een goochelaar. Hij was ongelofelijk, ik snapte er niks van en heb met open mond zitten kijken hoe hij zijn assistentes en zichzelf wegtoverde, mensen liet zweven. Af en toe ging hij rond in het publiek om kaarttrucs te doen, die werden dan gefilmd van vrij dichtbij zodat we goed konden volgen waar we ook zaten. Je zag wel dat hij iets deed maar het is toch straf. Zaterdag weer naar de stad voor wat shopping, een museumbezoek en vriendenbezoek. 's Avonds zouden we eten in een gekend visrestaurant in internationaal gezelschap. Ulrich en Elies, twee zwedenfans en oude klasgenoten van in Hasselt waren op bezoek, samen met nog twee anderen. Het eten was zalig en de wijn duur maar het was heel gezellig. Zondag werd een rustdag...

Tot gauw allemaal!