 |
| Onze appels als reeënvoeder |
 |
| Een goed gecamoufleerde mobiele jachttoren ... |
 |
| onderweg naar ... |
 |
een nieuwe en betere plek
|
En ik mocht mee om te helpen dragen ... niet zo zwaar maar toch een kilometer op en neer door de zweedse bossen.
Wat niet zo leuk was: ik verloor mijn mooie horloge zonder het te merken.
PS. Het verhaal kreeg nog een staartje, ik nam namelijk 3 ongenode gasten mee naar huis, 3 teken op mijn buik die ik pas een dag later ontdekte.... we hadden nogthans goed gekeken, ik had 4-5 stukken van mijn benen geveegd maar toch niet goed genoeg gekeken. Deze zijn maar goed 1 mm groot dus je kan er makkelijk overkijken. Degenen die op de poezen zitten zijn veel groter, al een stap verder in hun ontwikkeling. Akelige beesten!
4 opmerkingen:
Echt spijtig van je uurwerk!
Zoeken is natuurlijk een naald in een hooiberg!
We hebben nog gezocht maar zonder resultaat... Misschien komt Mattias ze ooit nog eens tegen.
mooie foto van die appels!
Jammer van je horloge. Denk aan Antonius!
Een reactie posten