Het was er een gezellige boel, bankjes overal, stalletjes waar koffie en hotdogs werden verkocht. Veel volk want het was een prachtige dag. Koud (-10) maar zonnig.
Het was de eerste keer dat ik mijn onderbind-Friezen uitprobeerde en ik moet zeggen het ging redelijk, een keer in een barst blijven steken en op de grond gedonderd. Je staat nogal dicht tegen het ijs en de bewegingen lijken veel op skaten. Maar alles deed zowat pijn, met gewone schoenen aan heb je toch niet zoveel steun. Ik kan me zelfs niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst geschaatst heb maar in ieder geval heeeeeeeel lang geleden. En wind tegen was verschrikkelijk.
Na 1 rondje van toch 3,5 km hielden we het voor bekeken. De grote toer was 14 km, gelukkig moesten we die niet helemaal doen...
Hiernaast Mattias, beter getraind natuurlijk en op de typische schaatsen van hier. Schoenen die aan langlaufschoenen doen denken en die met een binding voor op de schaats vast zitten en dan vrij brede lange schaatsen. Heel veel mensen gebruiken dan ook nog eens stokken om zich af te duwen en sneller te gaan.
Nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Vanavond bak ik voor de eerste keer frietjes, flink he. ik ga er toch maar geen gewoonte van maken. Als ik nog honger heb want Mattias begint net aan het versnijden van het reekalf, op de keukentafel....
Fijn weekend allemaal! Groetjes
2 opmerkingen:
Hoi hoi,
Hoe lang duren de dagen daar eigenlijk? Volgens mij langer dan 24 uur, ik heb het idee dat je daar niet stilzit.
Hier verloopt nog alles goed, rustig.
Davy heeft een mini-optreden gehad in de manege en had veel succes ( had je iets anders verwacht?)
Met de beestjes alles goed.
Tot de volgende, Lien
Hai Eef, nog lekker frietjes gegeten?
Vraagje, nu je toch bezig bent de cultuur daar te bestuderen: hoe redden rolstoelers zich daar in de sneeuw?
a. prikslee?
b. huskey?
c. niet?
groetjes, ik geniet van je blog, Pia
Een reactie posten