Allerheiligen

Voor mij geen vrije dag morgen, geen lang weekend. Allerheiligen wordt hier op zaterdag gevierd. We hebben wel vrijdagnamiddag vrij. Gek, het is hier met veel feestdagen zo dat ze gevierd worden de eerste weekenddag na de eigenlijke feestdag.
Na 4 weken wachten kon ik vorige week eindelijk bij een huisarts terecht. Ik heb gewoon het eerste beste uur genomen dat nog vrij was en kon dus niet kiezen bij wie ik terecht kwam. Eigenlijk wilde ik alleen maar een doorverwijzing naar een dermatoloog ( ik heb een massa moedervlekken die in de gaten moeten worden gehouden zodat kan worden ingegrepen vooraleer ze gevaarlijk worden). Alleen maar ... dat was niet zonder de dokter gerekend, een raar type. Hij wilde ze niet eens zien, keek eens naar mijn armen en dat was het. Hij vroeg me wel drie keer waarom ik eigenlijk in België naar een huidspecialist ging waaruit ik begreep dat hij dat totaal overbodig vond. Met een simpel " we kunnen een biopsie nemen dan zien we of ze gevaarlijk zijn" werd ik bijna de deur uitgegooid. Euh, liever niet, dan zou ik toch eerst graag iemand zien die er iets van weet. Ik was zo perplex dat ik er nog niet eens meer naar gevraagd heb. En ik die dacht dat de gezondheidszorg hier "top" was. Nu ga ik het maar eens bij een private huidarts proberen.
Als ik mijn collega's hier over de ouderenzorg hoor praten, kom ik op mijn oude dag misschien toch nog terug naar België. Werkelijk oude mensen worden vaak verplicht om alleen te blijven wonen, zelfs als ze bedlegerig zijn en veel hulp nodig hebben. Thuishulp kennen ze hier ook maar die mogen dan weer bijna niks doen, niet op een trapladder gaan staan bv. want daar zouden ze af kunnen vallen. Niet alles is hier rozengeur en maneschijn ... Na de overgang naar wintertijd is het is vooral donker... nu, ongeveer half vijf is het pikdonker.
Mijn Zwedenverhaal nu ook te lezen op de website van Radio Vlaanderen Internationaal (http://www.rvi.be/), zie insite, onder de hoofding "zalige rust".

Weekendmix

Hier mijn eerste weefstukje, een loper uit restjes stof (een gordijn en een tafelkleed hebben eraan moeten geloven). Ik vind het zelf mooi geworden.

Gisteren is ook het elandvlees toegekomen, van 9 tot 13.30 duurde het om 7 beesten in stukken te snijden. Het was ongeveer 16 kg in totaal, maar meer dan 5 kg gehakt had Mattias al dadelijk doorverkocht. Er zijn gezinnen waar dat het eerst opgeraakt. Ik ben van plan om alle kookboeken te gaan doorpluizen om wat lekkere recepten te vinden: tot nu toe heb ik al eentje voor stoofsel, gehaktballetjes en goelasch gevonden. Ik ben van plan om wat balletjes mee te nemen naar Belgie met de kerst. Hopelijk lust mijn familie ze, dan hoeven wij er minder te eten. De smaak val zeker meevallen deze keer want het is vooral kalfsvlees. Zelf vind ik dat eland een uitgesproken wildsmaak heeft, nogal aan de zoete kant.

Wonen in een oud huis (van 1920) is heel charmant maar het heeft ook zo zijn negatieve kanten. Hier en daar zijn er verdoken gaten waar o.a. muizen door kunnen binnen slippen, die hebben echt niet veel nodig. Ze hebben regelrecht de weg gevonden naar de keukenkast waar ons afval, (gescheiden!) wordt verzameld. Vervelend! En het lijkt alleen in de herst een probleem te zijn. Vorig jaar hadden we er 1 die we gevangen hadden en 1 die dood lag te rotten op een plek waar we met veel moeite aan konden. De laatste weken hebben we er al 4 gevangen, waarvan er twee nog leefden in de val. Vorige vrijdag kwam ik thuis en vond er zo een. Ik dadelijk maar de professionele jager gebeld die me adviseerde om ze dood te slaan. Het liefst wilde ik wachten tot hij thuis was maar hij vond dat ze dan te lang zou moeten lijden... (Mattias komt niet altijd even vroeg thuis op vrijdagavond...). Ik had er de kat op af kunnen sturen maar die speelt alleen maar met de arme beestjes. Neen, ik stond er dus alleen voor. Ik dacht misschien nog dat de muis zou weglopen als ik haar uit de val zou bevrijden maar ik denk dat haar poot gebroken was want ze bewoog niet. Ik vond het heel akelig maar ik heb er niks anders op gevonden dan een grote steen op haar hoofd te laten vallen. En ik dacht dat zo'n beestjes niet veel nodig hadden, ze stierf pas van de tweede slag.... Ik was er toch even niet goed van.

Nog even onze verschuldige wegentaks betalen. Vorige maandag zijn we naar Lord of the dance gaan kijken in Stockholm en iedereen die de stad in en uit rijdt moet taks betalen. Tot 18.30 's avonds, wij reden vijf minuten voor de eindtijd langs een betaalstation, dat aangeeft hoeveel je moet betalen. In ons geval 1 euro. Je krijgt geen rekening of zo in de bus, je moet er zelf aan denken om binnen de 10 dagen te betalen anders krijg je er nog een boete bovenop. Ben benieuwd hoeveel tijd het me gaat kosten om uit te vissen hoe ik die ene euro moet betalen...

Straks nog een uurtje turnen en het weekend zit er weer al op. Op het moment is het grijs en 6 graden koud. Gisteren een nog koudere dag maar met veel zon.

Allemaal bedankt trouwens voor de reacties op het kranteartikel, hier op de blog en via mail. Er zijn blijkbaar heel wat mensen die Zweden een warm hart toedragen... Iedereen is welkom voor een kopje koffie en taart in ruil voor wat Orvals...

Onze kat

De favoriete slaapplek van onze kat is een bureau. Ze kan er langs achter inkruipen en als je dan een lade open trekt kan het zijn dat je Selleri tegenkomt... Die trouwens niet uit haar drinkbakje drinkt maar liefst rechtstreeks van de kraan.

Sneeuw is het niet geworden, alleen regen en veel storm!
De eindstand na de elandenjacht is 7 dieren. Zal dus nogal meevallen wat vlees betreft. Dat komt volgend weekend. We zullen zo wie zo plaats moeten maken in de vriezer...
Ben gisteren even mee het bos in gegaan, Emma de hond mag vanaf 1 oktober loslopen en meejagen maar in het begin wil het nog niet zo goed lukken, ze controleert heel de tijd waar wij zijn en wil niet te ver weg lopen. Toen het hard begon te regenen hebben we maar opgegeven. De voorbije twee weken zijn er al drie jagers aangevallen door beren, in het noorden van het land. Een is gestorven, de twee anderen hebben het overleefd. Gek dat het precies jagers zijn die aangevallen worden, die kunnen zich toch verdedigen? In de krant stond dat het heel zelden gebeurt dat beren mensen aanvallen , en als je maar genoeg lawaai maakt, maken ze zich uit de voeten. Dat is precies het probleem met jagers, die zijn te stil en verrassen de beren, die zich op hun beurt in het nauw gedreven voelen en gevaarlijk worden. Dit jaar zijn er al 46 beren geschoten.

Bibber

Vanmorgen was het -5 (om 7.30) en ze hebben sneeuw voorspeld!!! Moeilijk te geloven, de zon schijnt voorlopig nog. Heb alvast langzaam gereden op de bochtige weg naar het werk. Wil niet nog eens in de gracht belanden...

De elandenjacht duurt maar een week, gisteren stond de stand op 6 geschoten dieren. Mattias jachtploeg mag maar 4 volwassen elanden schieten dit jaar maar wel zoveel kalveren als ze willen. Ze hebben beslist om geen volwassen mannetjes te schieten, die zijn waardevol voor de voortplanting, een vrouwtje paart namelijk niet graag met een mannetje dat nog groen achter de oren is, tja niet iedereen houdt van een groen blaadje... Volgende week wordt het vlees versneden en verpakt. Ga proberen wat aan mijn collega's te verkopen, de 17 kilo gehakt van vorig jaar zijn nog niet op .... en dan nog al de rest.

Heb ook een nieuwe hobby ontdekt ... linedance. Ben eens naar een proefles geweest en was verkocht. Ik dacht dat het vooral voor countryliefhebbers is maar het is heel ok om zonder cowboyhoed en boots te verschijnen. Ik heb altijd graag gedanst en dit is ideaal voor iedereen die zijn partner niet meekrijgt voor gezelschapsdans... We dansen op moderne muziek en in de combinaties komen danspassen voor van ierse dans, cha-cha, charleston... De cowboy charleston is mijn favoriet tot nu toe. Op het net vond ik een filmpje van een klas Japanners die een poging wagen maar op Japanse muziek... vooral grappig.

Eland test

De elandenjacht begint elk jaar op de tweede maandag van oktober, volgende maandag dus! Mattias gaat samen met een 14 tal anderen een week lang van 's morgens vroeg in het bos zitten, met een verrekijker zoekend naar elanden (moeilijk zo jagen...). Het is echter niet voldoende om een jachtbewijs of licentie te hebben, elk jaar moet iedereen die op elanden wil jagen ook nog eens de elandtest afleggen. Ik ben vandaag mee geweest, spijtig genoeg zonder camera. Het komt erop neer om zo goed mogelijk, van op een afstand van 80 meter, op een houten namaak eland te schieten, stilstaand zowel als in beweging. Drie series van vier schoten elk. De meesten niet slagen na zo'n reeks ... Ik was zo wat de enige zonder oorbeschermers en ik voelde het acheraf, wat een herrie!

Onze Selleri is niet langer een "vrouwtje", deze week is ze gekastreerd, een hele dag was ze bij de dierenarts. Toen ik haar ging afhalen was ze nog steeds groggy en had ze een trechter rond haar hals. De verpleegster gaf de raad om haar warm en donker ze zetten, ze zou nog wel een paar uur slapen. Maar niet onze kat, thuis gekomen wilde ze dadelijk uit haar kooi en ze liep ocharme overal tegenop. Toen ze terug bij zinnen was en merkte dat ze een trechter rond haar hals had raakte ze in paniek. Het ding moest en zou af, in honderdduizend bochten heeft ze zich gewrongen. Het was niet om aan te zien dus hebben we het ding maar afgedaan. Het lukt natuurlijk niet om het 's avonds terug aan te doen. Ze mocht eigenlijk helemaal niet in de wonde likken... hmm, makkelijk gezegd dan gedaan. Het is te merken dat onze kat van een boerderij komt, ze is ongelofelijk sterk. Hoe zouden wij ons voelen als al onze voortplantingsorganen zouden worden weggehaald. We zouden hat toch wat langzaam doen. Niet onze kat, 's avonds rende ze rond zoals voorheen, sprong ze op en af zaken... niet te geloven maar natuurlijk wel fijn dat ze zich zo goed voelde. Hopelijk heelt alles goed.

Voorts is het hier echt herfst. De bomen kleuren geel en rood en verliezen hun bladeren. Heel wat werk in de tuin dus: appels plukken en rapen, blaren bij elkaar harken, goed voor de conditie met alle bomen die wij hier hebben...

We zijn gisteren ook nog even een ritje gaan maken met de boot, Mattias had drie visnetten uitgelegd vrijdagmorgen en die gingen we ophalen. Geen enkele vis...gelukkig leven we niet langer van de visvangst... Het was verfrissend kan ik zeggen, voor lichaam en geest...

(en koud op sommige momenten). De foto hierboven trok ik op volle meer.