Eland test

De elandenjacht begint elk jaar op de tweede maandag van oktober, volgende maandag dus! Mattias gaat samen met een 14 tal anderen een week lang van 's morgens vroeg in het bos zitten, met een verrekijker zoekend naar elanden (moeilijk zo jagen...). Het is echter niet voldoende om een jachtbewijs of licentie te hebben, elk jaar moet iedereen die op elanden wil jagen ook nog eens de elandtest afleggen. Ik ben vandaag mee geweest, spijtig genoeg zonder camera. Het komt erop neer om zo goed mogelijk, van op een afstand van 80 meter, op een houten namaak eland te schieten, stilstaand zowel als in beweging. Drie series van vier schoten elk. De meesten niet slagen na zo'n reeks ... Ik was zo wat de enige zonder oorbeschermers en ik voelde het acheraf, wat een herrie!

Onze Selleri is niet langer een "vrouwtje", deze week is ze gekastreerd, een hele dag was ze bij de dierenarts. Toen ik haar ging afhalen was ze nog steeds groggy en had ze een trechter rond haar hals. De verpleegster gaf de raad om haar warm en donker ze zetten, ze zou nog wel een paar uur slapen. Maar niet onze kat, thuis gekomen wilde ze dadelijk uit haar kooi en ze liep ocharme overal tegenop. Toen ze terug bij zinnen was en merkte dat ze een trechter rond haar hals had raakte ze in paniek. Het ding moest en zou af, in honderdduizend bochten heeft ze zich gewrongen. Het was niet om aan te zien dus hebben we het ding maar afgedaan. Het lukt natuurlijk niet om het 's avonds terug aan te doen. Ze mocht eigenlijk helemaal niet in de wonde likken... hmm, makkelijk gezegd dan gedaan. Het is te merken dat onze kat van een boerderij komt, ze is ongelofelijk sterk. Hoe zouden wij ons voelen als al onze voortplantingsorganen zouden worden weggehaald. We zouden hat toch wat langzaam doen. Niet onze kat, 's avonds rende ze rond zoals voorheen, sprong ze op en af zaken... niet te geloven maar natuurlijk wel fijn dat ze zich zo goed voelde. Hopelijk heelt alles goed.

Voorts is het hier echt herfst. De bomen kleuren geel en rood en verliezen hun bladeren. Heel wat werk in de tuin dus: appels plukken en rapen, blaren bij elkaar harken, goed voor de conditie met alle bomen die wij hier hebben...

We zijn gisteren ook nog even een ritje gaan maken met de boot, Mattias had drie visnetten uitgelegd vrijdagmorgen en die gingen we ophalen. Geen enkele vis...gelukkig leven we niet langer van de visvangst... Het was verfrissend kan ik zeggen, voor lichaam en geest...

(en koud op sommige momenten). De foto hierboven trok ik op volle meer.