Werkloos

Tja, het is hier evengoed crisis zoals in de rest van de wereld. Voor mij betekent dit het einde van mijn aanstelling (snik), we hadden gehoopt op een verlenging maar er is geen geld. Geen geld voor personeel eerder gezegd, al het geld in bibliotheken gaat tegenwoordig naar digitalisering van boeken. Nu ja, eerst nog even vakantie en dan er hard tegenaan met werk zoeken. De afsluiting van ons projekt werd officieel gevierd met taart en de aanwezigheid van iedereen die zijn steentje had bijgedragen. We kregen allemaal een medaille voor onze prestatie en ikzelf kreeg de beker voor het winnen van de "Rogge librarian award". De jury (de projektleider) schreef in haar verantwoording dat ik hem verdiend had voor mijn toewijding, geduld, professionaliteit, kameraadschap en goede gebak. Toch wel leuk om zo uitgezwaaid te worden.

Winter

Ook hier heeft vadertje winter ons in zijn greep. De eerste sneeuw kwam meer dan een week geleden en sindsdien is er nog wat bij gevallen. En het is ijzig koud, de temperaturen liggen overdag tussen de -11 en -15!! Wat maakt dat de sneeuw op de bomen bevroren is en heel de natuur nu wit ziet (nog veel witter dan op de foto trouwens). Maar niet zo leuk als je er met de auto op uit moet. Ik rijd heel voorzichtig want mijn winterbanden zonder spijkers vertrouw ik niet zo op bevroren sneeuw en ze strooien niet overal steentjes. Ik weet wat het resultaat kan zijn en wil niet nog eens langs het asfalt belanden.

Vorig weekend waren we te gast in ons nieuwe optrekje, een herenboerderij op Ingarö, een eiland ten zuiden van Stockholm. Neen grapje, het is een hotel-restaurant waar we een weekendje geboekt hadden. Vermits we met de kerstdagen in België zijn moet Mattias zijn geliefde Zweedse kerstbuffet missen en daarom waren we daar, ook om even uit te blazen voor de laatste drukke dagen vóór kerst (Voor Mattias toch, ikzelf heb al vakantie). Het was heel romantisch en lekker en toen we zondag vertrokken begon het geweldig te sneeuwen, zoals te zien op de foto's.

Groetjes aan iedereen en een mooie en vredevolle kerst gewenst!

Sinterklaas

Hier ben ik nog eens! Alive and kicking! Ik vind het alsmaar moeilijker om dingen te schrijven want alles wordt zo gewoon en in mijn ogen banaal om over te schrijven... Maar ik zal mijn best doen. Ik ga 2010 in als werkzoekende dus dan heb ik weer bergen tijd over om te schrijven.

In deze Sinterklaastijd toch even meegeven dat ik op onze reis naar Turkije op bezoek ben geweest in de kerk waar de echte St. Nicolaas begraven ligt. Wie weet nog dat hij bisschop van Myra was, en wel in de 4de eeuw? De basiliek met graftombe ligt in de plaats die tegenwoordig Demre heet. De kerk zelf is heel vaak verbouwd, o.a. door tsaar Nicolaas. Op de foto ik aan de voeten van de Sint. Een tegenvaller als je de hele tijd "onze" westerse Sinterklaas in gedachten hebt. Toch even een moment om herinneringen uit mijn kindertijd op te halen. De graftombe blijkt leeg te zijn, volgens de gids het gevolg van Italiaanse grafplunderaars. In een artikel op het net las ik dat Italiaanse koopvaarders de relieken meenamen om ze te beschermen tegen de Islam. Een legende die over hem de ronde doet is deze: Er was eens ... een arme koopman met drie dochters in huwbare leeftijd en geen geld voor hun bruidsschat. Het kwam zelfs zo ver dat ze in de prostitutie geraakten. St. Nicolaas hoorde dit en liet 3 zakken goud door de schoorsteen zakken zodat de meisjes toch konden trouwen met hun uitverkorenen.
De echte reden van ons bezoek aan Demre waren de rotsgraven, uitgehouwen op een indrukwekkende hoogte.
De uitstap was de moeite waard maar naar Turkse gewoonte stopten we natuurlijk in een toeristenboetiek annex restaurant en een ikonenwinkel, en dan had ik bij het boeken nog gevraagd of er zo iets bij zou zitten. De man van het kantoor ontkende in het lang en breed.

Deze gebeurtenissen deden zich voor in de tweede week van onze vakantie, oftewel de rustweek.
Gedurende de eerste week liepen we een stuk van de "Lycian way" (ZW van Antalya), georganiseerd weliswaar. Onze bagage werd vervoerd en elke dag werden we voorzien van eten inclusief lunchpaket. Een echte aanrader maar niet zo makkelijk want elke dag moesten we over een "kam", de ene al hoger dan de andere. Onze hotels lagen meestal dicht bij het strand, dan weet je wel hoe veel we moesten klimmen.

http://www.onfootholidays.co.uk/Default.aspx/viewTour.27

BRR!!!

Help... de eerste nachtvorst! De voorbije drie dagen heb ik 's morgens mijn auto ijsvrij mogen krabben. Herfst noemen ze dat hier. Overdag is't zo'n 10-11 graden en zonnig.

Uit de lucht

Ja, het voelt al herfst hier. De berkeblaadjes worden geler en geler, de temperatuur zakt in de morgen, de appels en paddestoelen rijpen. Twee soorten appels zijn al beginnen vallen, we hebben niet echt tijd om ze te plukken... maar van een beetje gekneusde appels kan je even lekkere appelmoes en cake maken. Voor iets anders deugen deze soorten spijtig genoeg niet. We hebben ook een soort "oogstappels", maar we hebben de boom blijkbaar niet voldoende uitgedund met als resultaat honderden piepkleine appeltjes. En wij met afgunst lonken naar een paar bomen in de buurt waar ze kanjers hebben. Ik heb ze niet echt systematisch opgeruimd waardoor ik ze afgelopen weekend met de schup heb kunnen opscheppen, zeker de helft lekker rot. Onze komposthoop kon de hoeveelheid niet echt slikken.

En dan zijn er de paddestoelen

En dan zijn er de paddestoelen, een heel goed jaar dit jaar. Mattias kwam in't weekend thuis met een korf vol, vooral kantarellen en "svart trumpetsvamp" (soort bruinachtig, zwarte kantarel). Ik ken niks van paddestoelen en mijn woordenboek blijkbaar ook niet want ik vond de vertaling niet... Sinds kort hebben we een fruit- en paddestoeldroger in vijf etages die een hoop droogt in 6 uur tijd! In de sauna was er meer plaats maar dat duurde nog langer. Makkelijk te bewaren en ze nemen praktisch geen plaats in. Wil je ze gebruiken leg je ze even te weken en hup klaar voor gebruik.

Zo nu moet ik er van door! De reiskoffers roepen, morgenvroeg vertrekken we namelijk naar Turkije, op wandelvakantie. Het is er al weken aan een stuk snikheet maar neen, nu wij komen voorspellen ze regen! Kan er iemand nog snel eieren naar de Klarissen brengen? Het wordt in ieder geval een spannende trip. Verslag volgt later. Dag iedereen!

Dalarna

Even een korte impressie van onze trip naar Dalarna, samen met onze vriendjes uit België, Lies en Jo.

Helvetesfallet, in de buurt van de chalet. Gezien van de plek waar de "groepsfoto" genomen is. Eigenlijk geen echte waterval, meer een massa wild stromend water. Er werd in het verleden hout langs getransporteerd.

Wandeling rond het skigebied van Grönklitt (hieronder). Ik had het hier alleen nog maar in de winter gezien. Het heeft toch ook wel iets in de zomer, meertjes, mos, stilte. Aangezien het veel geregend had voordat wij kwamen waren de wandelpaden niet echt droog en dat heb vooral ik mogen merken. Ik vond het niet nodig om mijn echte wandelschoenen aan te trekken, had alleen maar een paar, weliswaar goede, schoenen mee met gaatjes. Het water kon er ongehinderd door stromen wat ook weer een voordeel was als ik dan toch nat moest worden!

We reden niet dadelijk naar de chalet maar maakten een tussenstop in Falun om er de mijn te bezoeken en het huis van de schilder Carl Larsson. Op de weg naar Falun stopten we in Gysinge voor de lunch (inclusief met worstjes op de wegwerpbbq). We keken naar de helicopter die muggenverdelgingsmiddel verspreidde langs de oevers van de rivier daar! Algauw zouden we merken hoe erg het probleem daar is. Zo gauw we in de schaduw stonden kwamen ze met honderden op ons af. Ondanks de muggemelk stonden mijn benen vol beten en ze hebben een week lang gejeukt! Wij reden na een paar uur daar vandaan maar denk aan de mensen die daar wonen, ocharme!

De buitenkant van de kopermijn in Falun. Waar we natuurlijk ook afdaalden, te voet. Niet erg diep maar bij wijlen erg donker. De gids deed olielamp en pillicht uit om ons te laten voelen hoe donker het wel was, en inderdaad je zag geen steek! Onze overnachtingsplek in Falun: een oude gevangenis die, als dusdanig, tot in de jaren 70 gebruikt werd. Onze cel: twee wiebelige stapelbedden, twee kasten en een erg zware deur met kijkgaatje. Er zaten gelukkig geen tralies voor het venster. We hebben ook de Zweedse gezondheidszorg van dichtbij meegemaakt. Lies had een blaasontsteking die niet echt overging en dus wij naar de dokter in Orsa, het dichtsbijzijnde centrum in de buurt van de chalet. Nu hoefden we helemaal niet lang te wachten vooraleer we een afspraak vast hadden. De dokter, of dat dachten we toch, sprak zelfs uitstekend Engels. Ikzelf was meegegaan in geval er vertaling nodig mocht zijn... Eerst was er geen sprake van medicijnen, maar na een tweede bezoek en onderzoek kreeg ze toch antibiotica. Nu bleek de dokter een verpleger, we dachten alletwee dat hij dokter was: man én boven de 50! De zaak was geklonken voor 50 euro (4 keer de prijs die een zweed zou hebben betaald) maar hopelijk krijgt ze het meeste terugbetaald in België.

Voor nog wat meer foto's klik in de kolom, rechts "fotoalbum".

Bezoek

Een kwartier geleden keek ik uit het raam en zag twee herten zich te goed doen aan onze kruisbessen. Een moeder met haar jong, beiden heel klein en mager. Dit is de eerste keer dat ik een ree, in het wild, van zo dichtbij zag. Geweldig!

Vakantiegevoel

Vandaag was het echt "puffen", rond de 30 graden. Maar geen paniek, er is altijd wel water in de buurt om voor afkoeling te zorgen. En afkoeling was het, brrr koud in het water (20 graden) maar we deden het!!!

We hadden het strand (lees grasveld) en het hele meer voor ons alleen. Zalig! Dat maakt wonen hier in Zweden zo leuk ... elke zomerdag voelt als een vakantiedag. Zwemmen, picknicken, beetje lezen met een glaasje rosé in de hand. Proost!

Zomer

Daar is ie dan eindeijk...de zomer. We hebben er lang op mogen wachten maar nu is het warm, al de hele week rond de 25 graden en ze beloven zulk weer tot volgende week. Typisch dat het net mooi weer wordt op een gewone "werk"maandag, net na een lang midzomerweekend met nogal wisselvallig weer. Vorige donderdagnamiddag en vrijdag waren we vrij met midzomerfeest op vrijdagmiddag. Voor het eerst waren we van de partij hier in Grillby waar de plaatselijke volkskundige vereniging en de volksdansgroep alles organiseerde. Het was heel gezellig en droog, sorry voor de droge vertelling zonder beeldmateriaal maar ik was mijn camera thuis vergeten. Achteraf mochten we bij Mattias' zijn ouders gaan eten, ik weet niet of het een Zweeds gebruik is maar bij hun worden we meestal om 3u in de namiddag gevraagd. Vreemd maar ik ben er ondertussen al aan gewend. Het is niet zoals we meestal vieren met BBQ en meestal met vrienden. Die vrienden waren op vakantie en gezien het wisselvallige weer hadden we niet gerekend op bbq dus deze regeling kwam ons heel goed uit. Zelf droeg ik bij met een zelfgemaakte rabarbertaart met rabarber uit eigen tuin. Traditioneel dient er een aarbeientaart gegeten te worden maar ze waren wat te duur voor een taart mee te versieren. De meeste Zweden zijn heel chauvinistisch wat etenswaren betreft en eten bij voorkeur Zweedse aardbeien, vlees ... maar nu waren de Belgische toch populairder en goedkoper. Al de aardbeien in de omtrek komen van Hoogstraten, gaan al de aardbeien daar naar de export? Het goede nieuws is dat nu een week na midzomer, de vraag gedaald is en het aanbod nog steeds groot want de zweedse aarbeien waren wat later dit jaar door gebrek aan zon. Gevolg, ze zijn plots de helft goedkoper geworden en ik moet toegeven, ze zijn erg lekker en zoet...

Even nog wat over de foto's in het begin. Een tijdje geleden vloog er een specht in volle vaart tegen het keukenraam, hij ziet er beduusd uit en was het waarschijnlijk ook, we hadden er geen goed oog in. Hield zich hard vast aan Mattias zijn hand. Om hem te beschermen tegen de kat hebben we hem zo hoog mogelijk in een boom gezet en dan maar hopen dat hij snel in orde zou komen. Na een tijdje vloog hij lichtjes zwiebelend weer weg.

De andere foto is een zwerm bijen in een van onze sparren, onze bijen! Gebeurde vorige zaterdag toen we aan het ontbijt zaten. Plots tienduizenden bijen die uit hun korf vliegen en op zoek gaan naar een nieuwe woonst. Dit gebeurt als ze vinden dat ze te eng leven maar Mattias had wel niet gedacht dat het zo akuut was. Een echt spektakel maar het geluid was toch wat eng. Ze wachten tot de koningin te voorschijn komt en waar zij zich neerzet beginnen de anderen een bol te vormen. De bijen die achterblijven in de korf voeden dan een nieuwe koningin op. Het was dus afwachten tot ze zich allemaal min of meer genesteld hadden voor Mattias, gewapend met een kartonnen doos, ze terug in een korf probeerde te krijgen. Gelukkig was onze ladder juist lang genoeg!

Nationale feestdag

Het heeft even geduurd maar hier ben ik weer, 1 jaartje ouder ook ondertussen! Iedereen bedankt trouwens voor de lieve wensen, kaartjes en telefoontjes...

Vandaag, 6 juni, is het hier nationale feestdag. Pas sinds 2005 een vrije dag! En pinkstermaandag hebben we ervoor moeten inleveren. Zelfs in een piepklein dorp als Grillby is er een optocht en worden er toespraken gehouden. Het is ook de dag dat de nieuwe staatsburgers worden gehuldigd. Ik moet nog even wachten hoewel ik niet zeker weet of je drie of vijf jaar hier moeten wonen vooraleer je de Zweedse nationaliteit kan krijgen. Ik zoek het even op... (2 min. later). Vijf jaar maar als je getrouwd bent met of samenwoont met een Zweed (minstens 2 jaar) dan is het maar drie jaar. Dat betekent dat ik nu al Zweedse kan worden. Het is voor europeanen mogelijk om beide nationaliteiten te hebben dus daar ga ik voor!

Vriestemperaturen in juni? Niet te geloven toch maar hier in Zweden kan het, gelukkig eerder als uitzondering dan als regel. Eergisteren was het zo maar even -7.5 in het noorden van het land er kwam er zelfs sneeuw. We wachten hier in het frisse en winderige Grillby ook op beter weer. Zucht!

De foto's hierboven zijn getrokken in Duitsland, meer bepaald in de stad Schwerin, waar we een weekendje op vakantie waren tijdens het Hemelvaartweekend. We genoten er van de Duitse nationale tuintentoonstelling en maakten van de gelegenheid gebruik om een Duitse vriendin te bezoeken. De buurt rond het kasteel is omgetoverd tot sfeervolle tuinen, op en rond het water, de meeste bloemen in lila, paarse tonen. Heel sfeervol! Een van de tuinen was een nepkerkhof met pareltjes van graven, allemaal kunstwerken (de eerste foto, een van mijn favorieten).

Ook de stad is een bezoekje waard, vanop de toren van de kathedraal heb je een mooi uitzicht over de omgeving en de zeven meren die de stad omringen. Hier en daar zijn nog kleine overblijfselen merkbaar uit de DDR-tijd maar overal wordt grondig gerenoveerd. De andere dagen reden we naar de kust. Schitterend en veel natuur. Bos tot vlak voor het strand en geen lelijke hotels die het zicht verpesten. Je moet er wel betalen als je het strand opgaat, vreemd! 2.50 euro per dag, geen ramp maar alleen het principe!

Morgen ook hier Europese verkiezingen. Ik heb me laten inschrijven op de Zweedse kieslijsten en heb daarmee plotseling stemrecht gekregen. Ik ben trouwens vorige donderdag al gaan stemmen. Om zoveel mogelijk mensen naar de stembus te lokken kan je al gaan stemmen twee weken op voorhand, op de stembrief staat waar dat kan, voor ons de bibliotheek hier in Grillby of Enköping of het stadhuis. In Stockholm kan het op het centraal station of zelfs in de koninklijke bibliotheek...Maakt niet uit waar je woont. Dat is pas service! Je wordt hier niet echt overstelpt met verkiezingspropaganda, we hebben welgeteld 1 folder in de bus gehad. De politiekers trekken ook het land rond om stemmen te ronselen en soms kon je ze live tegenkomen op de markt. Hier kan je erg makkelijk een partij oprichten, er is geen minimum vereiste wat betreft het aantal mensen dat op de lijst moete staan. Twee kan volstaan. Ben benieuwd hoe het afloopt. De interesse voor Europa is heel klein en een aantal partijen willen zelfs Zweden uit de EU, maar een paar zijn voor de euro...

Tot ziens!

1ste mei

Schattig niet ? Een echt lenteteken, lammetjes. Hier hebben we de lente traditioneel verwelkomd op de laatste dag van april oftewel Valborg. Dan worden er overal grote vuren aangelegd en lenteliederen gezongen. In het zuiden waren die vuren een probleem vanwege de droogte maar hier mocht het wel. Ik vind dat de Zweden er een stressige gewoonte op na houden, met name om een feest te vieren 's avonds, zoals kerstavond, de avond voor Pasen en nu weer. We hadden weliswaar een kortere werkdag (2u korter) maar om 16u werden we bij vrienden verwacht om te barbequen, dit om tegen een uur of zeven klaar te zijn om naar het aansteken van het vuur te kijken. De scouts hadden de eer. De warmte was welkom, ik had al heel blauw lippen na een kwartier...

Valborg wordt vooral in de studentensteden Uppsala en Lund erg gevierd. i Uppsala beginnen ze met een champagne-ontbijt, dan een vlottentocht op de river met twee watervallen, een haring-lunch, zang en veel drank. Het wordt meer en meer een familiehappening en met dit mooie weer krioelde stad van het volk. Ooit wil ik er ook eens bij zijn.

1 mei mochten we ook thuis blijven, er werd druk gewerkt. We zouden twee vliegen in een klap slaan en de vloer machinaal schuren in de twee slaapkamers die we voorlopig in orde gaan maken. Dit betekende dat alle meubels ergens naartoe moesten. Nu hebben we een redelijk groot huis maar overal staat er al rommel en meubels. Mijn kleren belandden in de living, onze matrassen en het bed werden in een andere kamer gepropt (letterlijk). Slapen zouden we op de grond, een nacht zelfs in ons piepkleine "bureau". De kat wist niet wat er gaande was en begreep er niks van. Nu bleek de vloer van een van de kamers, nadat we de linoleum hadden weg gehaald, niet helemaal te zijn zoals we verwacht hadden. Ze hebben ooit de kamer groter gemaakt en tussen de oude en nieuwe muur een samenraapsel van planken en mdf gelegd. Al snel beslisten we dat die vloer nu niet geschuurd zou worden. Om de ravage nog groter te maken heeft Mattias nu ook een deel van de binnenmuren en de isolering weggehaald. Nu zijn we weer vertrokken voor een tijdje. Die kamer wordt de gastenkamer en moet dus voor de zomer af zijn...

Glad Påsk

Oftewel, een zalige Pasen aan iedereen!

Het is hier zalig zomerweer, vandaag 18 graden! Ons eerste terraske! Wel met koffie en gebak. De zomerkleren zijn nog niet van stal gehaald, het was dus warm in jeans op onze wandeling.

Lente, ja wadde, daar gaan we toch nog even op mogen wachten, we hebben te vroeg olé geroepen. Ijzig wind, meer sneeuw, -6 vanmorgen en spiegelgladde wegen. Met tussendoor nog een sneeeuwstormpje... net toen ik mijn lunchwandeling wilde maken natuurlijk. Ik zal de stappenwedstrijd niet winnen maar ik ga toch een stuk meer, elke avond weer of geen weer ga ik ten minste het blokje om maar meestal iets verder. Warm ingepakt in dons kan niemand me tegenhouden, van een beetje kou daar gaat niemand van dood. Hopelijk ook niet onze blauwe regen die we vorig weekend al uit de garage gehaald hebben.
Verder was er nog die Zweedse journaliste die naar de antiekbeurs in Maastricht geweest was (ha ha) en dacht dat ze in Belgie was. Deze keer heb ik zelfs niet moeten reageren, er was me al iemand voor geweest.
Het onderwerp van de dag zijn de hoge lonen en bonussen die hoge bedrijfspiefen hier (en niet alleen hier denk ik) krijgen. Er wordt niet geniepig over gedaan of zo. Maar in crisistijden en met alle ontslagen bij Volve bv. staat het niet dat de bazen miljoenen krijgen. De baas van een pensioenspaarfonds (!) heeft 10 miljoen euro gekregen voor 10 jaar werken, meer dan de helft is zijn pensioen. En de spaarders zien hun kapitaal met 8 procent zakken. Waar zou dat naartoe zijn?
Nu terug naar de warmte en een kop thee. Salut!

Lente

Vandaag begint de lente, maar niet hier. Volgens de wetenschap is de lente hier al ongeveer 10 dagen geleden gepasseerd...voorwaarde: 7 dagen met een gemiddelde dagtemperatuur van boven de nul graden. Geen terrasjes met lichtgeklede mensen, neen het is nog steeds bibberen!!!Gemiddeld is het zo'n 5 graden en het dooit gelukkig, de dikke ijslaag is stilletjes maar zeker aan't verdwijnen... Zo dadelijk moet ik weer de deur uit voor een wandeling... Maandag zijn we namelijk op het werk gestart met een stappen-teller-wedstrijd. Iedereen heeft een stappenteller gekregen en wie het eerst in Berlijn is wint een mooie prijs. 545 km vanaf Malmö, in 2 maanden. Heel de koninklijke bib doet mee, ongeveer 40 teams van 2 tot 8 leden. Ons team heeft 7 deelnemers en we doen het goed, we liggen juist boven het gemiddelde. Zelf lig ik op plaats 87... nummer 1 heeft een gemiddelde van 40000 stappen per dag, hoe ie dat doet weet ik niet... Iedereen schrijft zijn stappen in op een speciale website waar je op een soort diagram kan zien waar het team zich bevindt en hoe goed je het zelf doet. Momenteel zijn we juist Kopenhagen gepasseerd. Het is leuk en we mogen per week een uur wandelen onder werktijd, mooi meegenomen. Maar ik ga me ook niet geweldig uitsloven, mijn doel is om elke dag boven de 11000 stappen te komen en dat is niet makkelijk want ik ga met de auto naar het werk en zit vrij veel.
Verder kan ik nog meedelen dat ik erg "literair" geweest ben afgelopen week, ikzelf en een vriendin hebben 24 uur op een boot doorgebracht. (nachtje Åbo (finland) en terug) Maar geen gewone boot, het was een literair bootsalon. Vertrek 's avonds 19.30, lekker eten wat drinken, dansen en de dag erna een gespekt programma, er kwamen 8 schrijvers vertellen over hun laatste boek, carriere enz... Het was heel leuk en erg intressant. Wij deden de gemiddelde leeftijd nogal zakken... het aantal mannen kon je op 1 hand tellen en we waren toch met zo'n 1200. Wat is dat toch met vrouwen en literatuur? Ik had mijn camera bij maar had natuurlijk de batterij niet gecontoleerd met als gevolg dat ik niet 1 foto heb kunnen maken. Het was heel mooi zonnig weer, af en toe hebben we buiten zonder jas van het mooie landschap kunnen genieten, op volle zee is niets te zien maar dichter bij Stockholm een oneindig aantal eilandjes. En ja, we moesten stappen tellen, die dag was geen record voor mijn deel. Ik was blij dat ik terug aan land kon gaan want het deinen werd me toch wat te veel op het eind. Zeker voor herhaling vatbaar!

Koude zondag

Een koude maar heerlijk zonnige zondag die we, samen met Leonid de Rus, doorbrachten rond Steninge Slott aan het Mälaren meer. Hij is nog koudere dagen gewoon want hij gaat meestal gekleed in leren jas en chique schoenen, wat hij ook doet. Alleen als het heel koud is komt de bontmantel (echt waar!) boven.

Vanmorgen was het een ongelofelijke -14!

Eindelijk

Eindelijk, kwam het nieuws waar heel Zweden al jaren op zit te wachten. De kroonprinses mag eindelijk trouwen met hare Daniel, na 7 jaar! Het nieuws was zelfs al tot de Belgische kranten doorgedrongen. Vandaag werd de verloving aangekondigd, de bruiloft is volgend jaar. En nu al beginnen de extra-programma's op tv... dat belooft! Op de website van het koninklijk paleis staat een filmpje dat de koning en koningin samen met Victoria en Daniel hebben ingespeeld, het koningspaar was vol lof voor hun toekomstige schoonzoon, ze zijn zo heerlijk gewoon ... ontwapenend (al te zien op youtube natuurlijk). Zelf vind ik hem een gladde aal en ziet eruit als een gangster, maar goed dat smaken verschillen.
Ik wil ook nog even verslag doen van mijn bewogen donderdag vorige week. Ik mocht eindelijk naar het ziekenhuis, mijn huidvlek zou worden weggenomen, eerst wacht je drie maanden dan komt eindelijk de brief met de afspraak die al de volgende week bleek te zijn. Raar systeem. Goed op tijd vertrokken, tot ik plots midden in Uppsala word tegengehouden door de politie. Ik maar zeggen dat er weinig politie op de baan is, ze zijn er wel degelijk maar dus anoniem. Ik werd vriendelijk verzocht uit te stappen en plaats te nemen op de achterbank van hun Saab. Ze zeiden dat ze me al een tijdje gevolgd waren., oeps... Ik wist nog altijd niet wat het probleem was, tot plots mijn euro viel. Te hard gereden natuurlijk, ik ben ze waarschijnlijk ook nog voorbij gestoken. Waar ik te hard reed mag je maar 50, het is een vierbaansweg en er staan geen huizen dus dat vind ik heel moeilijk om me dan aan die snelheid te houden. Nu weet ik beter... Het werd een serieuze boete en ik moest nog blazen ook. Ik dus heel gestressd verder naar het ziekenhuis, ik was dus al een beetje later, vond ik geen parkeerplaats. Ik heb rondgereden tot de tijd dat ik een afsprrak had, heb me dan snel naast de ingang geplant, omhoog gerend in de hoop dat ze me een goeie raad konden geven. Maar neen, ik moest meteen binnen. Ik zei hoe het zat en hij zou me snel helpen... op 20 min. stond ik terug buiten. Toen ben ik maar de stad ingereden en heb mezelf getroost met een nieuwe handtas. Het werd wel een kleine...
Voorts is het hier nog steeds winter, er kwam in het weekend een pak sneeuw. Mattias vind het niet nodig om sneeuw te ruimen voor de deur, elke morgen stap ik dus de auto in met natte voeten...
Liefs iedereen!!!

O ja, we zijn ook nog even in Belgenland geweest, het was weer veel te kort maar heerlijk hartverwarmend. Sorry dus aan iedereen waar we niet op bezoek zijn geweest. Volgende keer beter! We snoven alvast een beetje lente op in Planckendael.

Wereldwijzer

Kijk ook eens naar de foto's op de website van Wereldwijzer Zweden. Ook veel info voor wie op bezoek komt... Je vindt de link aan de rechterkant onder de noemer "links".

De Standaard

Gisteren ontving ik per post een artikel over Stockholm dat vorig weekend in de Standaard Magazine stond (waarvoor dank tante Riet). Hieronder de digitale versie:

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=G1D24TLST

De grootste attractie in Stockholm, het Vasa schip, wordt genoemd onder de rubriek "Met de kids" en had eigenlijk een meer prominente plaats verdiend maar het ergste is dat de journaliste het schip een replica noemt. Mattias kreeg bijna een hartaanval toen ik het hem vertelde...
Het bezoek aan het bewuste museum duurde drie uur maar dan vraag ik me toch af wat ze al die tijd gedaan heeft, zeker geen teksten gelezen, of misschien is haar kennis van het Engels onbetsaande, wat ik me toch niet kan voorstellen.
De schrijfster beweerd verschillende keren in de stad te zijn geweest (amai!!)
Ik heb vanmorgen dadelijk geprobeerd haar te lokaliseren op de website van de Standaard maar dat lukte niet, ik wil toch graag een berichtje schrijven aan de redactie...

Een nieuw begin

Hier het beloofde verslagje van de voorbije vakantie. Twee weken thuis geweest en eigenlijk hebben we niet veel speciaals gedaan, voorbereiden, feesten, uitrusten, naar Dalarna, voorbereiden, feesten, uitrusten. Dat was het zowat. Sinds vorige vrijdag heb ik een serieuze verkoudheid te pakken, hoest me zowat de longen uit mijn lijf. En morgen terug aan het werk. De 6de januari is hier altijd een feestdag en gisteren heb ik er maar bij genomen, dat was eigenlijk maar een halve dag werken maar ik moet me zo ver verplaatsen, dat is niet de moeite.
Tussendoor dus vier dagen naar de chalet in Skattungbyn, een afstand van ongeveer 270 km en het grootste gedeelte ervan is autostradevrij. Ongeveer 4 uur hebben we erover gedaan en het werd alsmaar kouder. Bij aankomst ongeveer -15. In de chalet was het niet veel warmer... In de winter staat hij meestal leeg. Alles aangesloten, verwarming op, houtvuur aan en wij weer weg. Het duurde tot de volgende dag eer het echt goed warm was. Zaterdag hebben we een aantal natuurfenomen in de buurt bezocht (laatste foto) met de daarbij horende wandeling. In de namiddag heerlijke wafels met slagroom en jam in een oergezellig cafeetje uit de 18de eeuw. De zondag zijn we gaan langlaufen maar daar is geen bewijs van (maar goed) want ik was de batterijlader van de camera vergeten. Het was meer dan twintig jaar geleden en dat was te merken, de conditie is ook niet meer alles. We deden eerst een proefrondje van 2,5 km, daarna even een koffietje en dan een langere toer van 5 km rond een meer. Het was heerlijk, koud, zonnig en sneeuw. Wat moet dat nog meer zijn? Maandag zijn we naar huis gereden want de avonden zijn lang in een godvergeten dorp in Dalarna.

Mattias en ik op het bevroren Orsa-meer, bij zonsondergang.

De chalet, zoals jullie misschien merken, niet aan de weg gelegen. Een heel gesleep met bagage. In de verte ook een besneeuwd meer.

De kat was ook mee. Dit vond ze een confortabele manier van slapen.