Nu werk ik in Enköping, ongeveer éen keer per week. Het asiel is dagelijks bemand met een voltijds werkende kracht. De vrijwilligers nemen het over van vrijdagavond tot zondagavond. De voormiddagen zijn vrij intensief want dan worden alle boxen grondig schoongemaakt, geborsteld en gedweild. Het is vrij gezellig, de klimmeubels in het midden zijn voor de katten om op te spelen. Als de box wordt schoongemaakt mogen ze vrij rondlopen. De kat op de onderste foto heeft zes schattige kleintjes, twee zwarte, een grijs en drie rode. Ze zijn al allemaal geboekt. Kleine katjes verdwijnen altijd razendsnel.
Gisteren stond er plots een man voor de deur met een klein, ondervoed katje... Er was blijkbaar geen plaats meer dus heb ik me maar kandidaat gesteld om het een tijdje mee naar huis te nemen. Goed en wel hier zag ik pas hoe slecht het eraan toe was. Het wilde niet eten of drinken en was supermager. Het is een mooi beestje, een raskat met een lattekleurtje (eerste foto). Probeerde zelfs op de kattenbak te gaan maar er kwam niks. De hele nacht slecht geslapen (ik dan) en bang dat hij de geest zou geven. Vanmiddag konden we naar een dierenarts in de buurt die tot de conclusie kwam dat ie uitgedroogd was. Als katten (en paarden) zich niet goed voelen dan stoppen ze volgens hem met eten en drinken waardoor alles alleen maar erger wordt. Duimen maar dat ie het haalt! De dierenarts kon niks beloven in ieder geval...
Het is onwaarschijnlijk dat zo'n katje ergens wegloopt, dus is het bijna zeker "gedumpt". Ik vraag me af wie dat over zijn hard kan krijgen...
Wordt vervolgd...
2 opmerkingen:
Wel een scheetje. Ik kan zoiets ook niet achterlaten. Maare dat wist je natuurlijk al.
Ah, het vorige bericht is van uw nichtje he, ging iets fout. Gr.Lien
Een reactie posten