Kerstmis

Bijna kerstmis, de sfeer zit er al helemaal in, de frikadellekes gerold, de snoep gemaakt, de glögg opgewarmd... Er ligt sneeuw en binnen is het lekker warm. Overal branden er kaarsjes. Deze week is dan ook eindelijk de kerstboom gearriveerd, aan de grote kant, hij past eigenlijk niet onder het plafond. Het probleem is dat de kerstbomen vrij vlug uitdrogen hier want ze staan niet in volle grond maar in een houder die je dan vult met water. Die houder is in ons geval veeeeel te klein, de stam heeft nauwelijks plaats, dus we moeten hem heel vaak water geven. Dit jaar gaat alles in het rood, tot en met de pakjes. Er ligt soms ook een verdacht levend pakje onder de boom!

Het kerststalletje staat dit jaar in de boekenrek.

Ik weet niet waarom maar hier in Zweden is het varken overal aanwezig in kerstversiering, misschien omdat hesp een belangrijk deel van het kersteten is? Het rode varken, met de naam Polka, was een kerstcadeautje aan Mattias vorig jaar, het arme dier had geen ogen meer maar dat was snel opgelost. Rond deze tijd is de kerstversiering aan halve prijs, vandaag heb ik het witte varkentje alias kandelaar gekocht. De kaars is met de hand gedompeld en daarom niet al te recht..

Aan iedereen die mijn blog leest: een heel gezellige kerst en een vredevol 2013.

Koud

 Het winterlandschap rond Grillby.

Het langlaufspoor bij ons in het bos klaar om ingeskied te worden... Zelf hebben we er nog altijd geen gekocht... Nu prioriteren we een automatische sneeuwblazer.
Goed ingepakt de vrieskou in (-15). Heerlijk toch de knisperende sneeuw onder de voeten, de bevroren rijp op de bomen en een flauw decemberzonnetje om het geheel op te fleuren... Ik beklaagde me wel dat ik geen skibroek had aangetrokken, mijn billen voelen nog altijd koud aan...





NA de sneeuwstorm van vorige woensdag ... bijna evenveel sneeuw in de veranda dan buiten. Door alle spleten en kanten was er sneeuw binnen gewaaid die dan op de venster was vastgevroren ... aan de binnenkant.

Moose

Schattig niet?
Een mama-eland met haar jong. Niet live-gefotografeerd spijtig genoeg.
Op de plek waar Mattias jaagt heeft zijn vriend een kamera geinstalleerd die automatisch foto's maakt en die foto's dan doorstuurt naar je telefoon. Zelfs in het donker krijg je perfekte beelden. Deze is getrokken op maandag, 9.13. Eerder die morgen, rond 6u was de mama als eens langs geweest om te eten. Die voederbak is eigenlijk gemaakt voor reeën en staat iets te laag voor elanden maar dat loste ze gemakkelijk op, ze ging op haar kniëen (voorbenen) zitten om aan het voer te geraken.

Lussekatt

Op de eerste foto een bende katfoto's waar een jury 10 katten uitzoekt die meedoen aan de finale. Op de tweede foto onze Selleri bij nummer 1. Iedereen die de krant heeft/koopt vandaag kan een formulier invullen en opsturen. Nummer 5 maakt een grote kans denk ik, nummer 3 en 6 zijn raskatten.
Lusse staat  hier voor Lucifer en katt betekent kat. Volgens de overlevering zou in Duitsland iemand verkleedt als Kindje Jesus koeken hebben uitgedeeld aan de brave kinderen en de duivel, verkleedt als kat, gaf de stoute kinderen een pak slaag. Waar heb ik dat nog gehoord???
Nu wordt eigenlijk het woord lussekat alleen maar gebruikt in verband met de koek op foto 3.

Sumo

Het is geen schoon zicht onze Sumo dezer dagen. Dat buisje door zijn keel ziet er akelig uit. Het is de bedoeling dat de etter er uit kan. Maandag gaat dat er uit. Hij moet du nog even binnen blijven, wat hij helemaal niet leuk vind. Hij kan spelen en rennen dus we proberen hem wat extra te stimuleren. Hij heeft waarschijnlijk gevochten en een klauw in zijn keel gekregen, er is blijkbaar maar een heel klein wondje nodig. We hadden niks gemerkt en poef, ineens zat er een dikke knobbel. Hij is aan de beterende hand, een echte harde.

Jagen

Het jaarlijkse jachtseizoen is nog steeds volop bezig. Elk weekend trekt Mattias erop uit, samen met zijn jachtkameraad Sture en tekkel Emma. Ze hebben pas een nieuwe jachttoren gebouwd.
Een vrijdagavond een paar weken geleden, ik was op het kattenasiel, kreeg ik telefoon. Het was rond 18u en al donker. Mattias had een ree geschoten maar kon het dier niet terugvinden.Je mag zomaar niet vertrekken, je moet het dier zoeken om er zeker van te zijn dat het dood is of dat het niet lijdt als het gewond zou zijn. de meeste dieren vallen niet dadelijk dood neer, ze springen nog wat verder en vallen dan. Maar als het donker is is dat moeilijk. Dus had hij een spoorhond nodig. Zijn vriend zat aan tafel en had al wijn gedronken, het was tenslotte vrijdagavond, dus die kon niet komen met de hond. Mattias moest dus zelf rijden, een half uur enkele reis. Emma vond het dier onmiddellijk, Mattias had in de verkeerde richting gezocht.
Het werd dus een late middag. Met een extra gast, Emma. Ze begon dadelijk achter Sumo te jagen natuurlijk. Die was nieuwsgierig en bang tegelijkertijd.
Het resultaat van die avond zien jullie hierboven, in de speciale wild-koelkast. Alles is nu gestukt en zit nu in de diepvries. Een paar medaillons hebben we heel vers gegeten, lekker.

Het is hier nog altijd geen winter. Kijk uit naar sneeuw. Kerstversiering zonder sneeuw is niet hetzelfde, die speciale kerstsfeer komt pas met de sneeuw. En bij kerstmis hoort natuurlijk Glühwein, oftewel glögg zoals dat hier heet. 15% alcohol, dus niet zo sterk. Elk jaar komt er een speciale smaak. Dit jaar met smaak  van de Japanse citrusvrucht Yuzu en gember. Blijkbaar lekker en niet zo zoet. Het proberen waard! Opwarmen en dan rozijnen en gepelde amandelen erin. HMMM.

Herfst maar toch ook weer niet

Het kasteel van Steninge op een mooie zondagnamiddag. Het is volop herfst maar zo voelt het helemaal niet, de zon warmt nog steeds en de geraniums staan nog in volle bloei.
Het was er herfstmarkt en je kon er bloemen, groenten, handwerk ... kopen. Een kopje koffie inde zon op het terras maakte het helemaal af.
Een paar jaar geleden kwam de eerste sneeuw in oktober, nu ja ik ben voorbereid. Heb het hele jaar met mijn winterbanden rondgereden. Laat de winter maar komen...

PS. Greta, jij moet dit herkennen want hier zijn we samen geweest.

Herfst

De herfst heeft zijn intrede gedaan, het is al vrij koud 's nachts. Net boven de nul graden. Vandaag heeft het de hele dag geregend. In plaats van de tuin in orde te brengen en fruit op te rapen heb ik dan maar peren ingelegd en scones gebakken. Het is een perendessert, eigenlijk meer voor kerstmis want er zit saffraan in het kookwater, wel heel lekker. Ze hebben een mooie gele kleur. Maar ja, wat doe ik met alle andere, tientallen kilo's stoofperen? Die zullen ook wel naar het bos verhuizen, voor het wild daar. Ze zijn gek van appels maar peren?


Wilde eigenlijk onze nieuwe "muur" tonen. Deur weggewerkt, opnieuw behangen en nieuw meubel aangeschaft. Een week hebben we erover gedaan om alles in elkaar te zetten. Het geheel past mooi bij onze zetels. Ik had dringend meer plaats nodig voor boeken dus dat kwam goed uit.

Voornaam bezoek

Zwemmen en zonnebaden.

Lekker marshmallows grillen.

Een ponyritje rond het kasteel.

Deze week was er voornaam bezoek in Grillby: de bende van Peutie!!! Op maandag arriveerde het vijftal voor een relaxe week op het Zweedse platteland. Het weer zat mee, af en toe een onweersbui maar over het algemeen warm tot zeer warm weer. Op het programma stond: schattenjacht, zwemparadijs, bbq op een onbewoond eiland met zwempartijtje in het aangrenzende meer, paardenritje, kreeftenfeest ... Ik denk dat het gezelschap het wel naar hun zin had. En de waarden ook! Het was weer een geslaagde maar korte week! Hopelijk tot volgend jaar!

Midzomer 2012

 Haring, zalm, aarappelen en zelfs russische kaviaar deze keer.

 Taart met aardbeien mag niet ontbreken, ik had een klein ongelukje gehad in de auto vandaar dat ze er wat rommelig uitziet.

 Lisa met mijn krans, die na een paar uur al helemaal verslensd was. Ze was blijer dan ze eruit zag.

's Avonds, thuis, het traditionele partijtje kubb.

Vrijdag was het weer zover, midzomer en een vrije dag. We hadden geluk met het weer, het was de warmste dag tot nu toe.

Eigenlijk brengt die dag ook wel wat stress mee: er moet vanalles worden klaargemakt en gebakken. Gelukkig had ik dondernamiddag vrij zodat ik het meeste kon voorbereiden. De winkels puilen natuurlijk uit van het volk, op zoek naar dille, nieuwe aardappelen, haring, aardbeien... In de drankenwinkel staan de mensen in de rij aan de kassa.
Tot donderdagavond was het onzeker waar we zouden vieren. Mattias wil niet ergens anders blijven slapen en ik wil niet altijd chauffeur zijn dus het beste is gewoon thuis blijven.'s Middags gaan we al een paar jaar naar de camping van Skokloster, waar we dan andere vrienden treffen. Dit jaar was er ook een russische delegatie bij.Iedereen op de grond op een picknickdekentje. Eerst is er de haringlunch, als dessert de aarbeientaart en daarna allerlei dansjes rond de meiboom. Het was stralend weer en echt warm.
's Avonds is het dan traditioneel barbeque. Leonid bleef eten en as overbrugging wordt er traditioneel altijd Kubb gespeeld. Ik in mijn eentje tegen de twee heren. Eén spelletje van de drie heb ik kunnen winnen, ik was op m'n best!
Alweer een fijn, lang weekend achter de rug.

Folkrace

Vorige zaterdag was het vroeg opstaan geblazen, om 9u moesten we al in Norrtälje staan, 1.30u rijden van ons. We hadden Tomas, een vriend van Mattias, voor zijn 40ste verjaardag een leuk cadeau gedaan (vonden we zelf!). Hij mocht gaan racen. In "folkrace" zoals dat hier heet, worden gewone auto's gebruikt, in dit geval een type Volvo met achterwielaandrijving. Er mag niet harder dan 80 km per uur worden gereden en op het einde van de race moet je, als iemand komt vragen, je auto verkopen. Je kan niet weigeren en de verkoopprijs is vastgesteld op 650 euro, dit om te voorkomen dat er mensen te veel geld in hun auto zouden steken. Het is een sport die voor iedereen toegankelijk moet zijn.

In dit geval was het meer een individuele race, het waren ook allemaal beginners. Eerst een proefronde en daarna twee rondes met tijdsmeting. Dit twee keer, daarna ginden de beste 5 naar twee finales, drie auto's per keer. We waren er de hele voormiddag zoet mee. We hadden gehoopt dat we konden binnenzitten maar dat viel tegen. We hadden gelukkig veel koffie bij want het was koud! Tomas belandde niet in de finale maar het was toch wel heel tof om naar te kijken.

Örebro

Een paar bezienswaardigheden in Örebro: Wadköping, een openluchtmuseum met huisjes uit  de streek uit de 17de, 18de en 19de eeuw. Het weer was een beetje beter een paar dagen later... Het grote kasteel natuurlijk, midden in de stad. Een natuurreservaat met enorme steenblokken uit de ijstijd. Een mooie kerktoren naast een schuur ergens onderweg.

Uitstapje

Vorige zaterdag reden we, samen met Marieke en Johan naar een natuurreservaat in de buurt. Eentje dat vooral bekend is bij vogelfantasten met verrekijkers zo groot als kanonnen. Het zonnetje scheen maar het was verraderlijk koud, maar drie graden en er stond een ijzige wind. Vooral voelbaar toen we over het water liepen... Mattias hield er bijna natte voeten aan over daar waar de planken door het water en niet boven het water liepen.
Het leverde wel mooie foto's op. Geocachen stond op het programma, Mattias vond een doos onder een dikke steen... We deden er vier en allemaal vonden we er eentje.
Op het einde van de wandeling wachtte een thermos warme koffie en een koffiekoek. Uit de wind was het goed te doen.

Badkamer

En ja hoor, we zijn er weer ingevlogen, afbreken is leuk! Binnenkort hebben we endelijk een echte badkamer met bad! De eerste foto is onze enigzins ontmantelde badkamer zoals ze nu was. Een paar planken losslaan en hoeps, we hebben plotseling een veel grotere kamer. Op dit moment zijn ook die middenpalen, leidingen en behang weg. Nu kan de timmerman aan de slag, nieuwe vloer, nieuw plafond, nieuwe muren .... er is genoeg werk. We hebben nu ook een veel beter inzicht hoe groot de ruimte is en kunnen we serieus de inrichting bekijken.

Geocaching

Af en toe krijgen we een winterse prik, vanmorgen -15 maar zonnig. Niks tegen de kou in het uiterste noorden van Zweden, -32 overdag. Dan kan een rendiervelleke hier en daar wel deugd doen denk ik...

We hebben ondertussen ook een nieuwe hobby: geocaching. Of met andere woorden moderne schattenjacht: je laadt coordinaten op in je gps en gaat dan op zoek. We waren met kerstmis stilletjes begonnen toen we in Bree waren maar zonder veel succes, we vonden niks. Gisteren is het dan eindelijk gelukt, ik heb mijn eerste twee cachen gevonden. Soms krijg je extra tips om je "schat" te kunnen vinden. Dat kan heel handig zijn want de schattendoosjes zijn soms zo klein als een filmrolletjesdoosje. Als je dan niet weet waar zoeken kan het moeilijk zijn.

Gisteren was ik met mijn hollandse vriendin Marieke op pad, zij had het al eerder gedaan dus ik dacht dat ze wel zou kunnen helpen. De mannen waren op jacht dus wij deden iets wat wij leuk vonden... We liepen rond aan het kasteel van Grönsö, op zoek naar bovengrondse wortels van een boom en een steen. We dachten dat we in de buurt zaten maar eigenlijk zaten we er helemaal naast, en in een kasteelpark staan nogal wat bomen dus het duurde even... maar wel leuk toen we het potje uiteindelijk gevonden hadden. Er zit een lijstje en een potloodje in zodat je kan opschrijven wie en wanneer er voor het laatst was.

Hier kan je een filmpje bekijken ovet het hele gebeuren:
http://www.youtube.com/watch?v=1yMMyj3vTvE&feature=player_embedded

Het smaakt echt naar meer en je komt op onverwachte plekken... De hele wereld is je spelveld.

De jacht ging goed, twee reeën moesten eraan geloven. Eentje hangt nu in onze sauna, daar is het, tegen alle verwachtingen, ijskoud. In de garage vriest het en dat is ook niet goed.

Goede voornemens

De winter wil niet echt op gang komen, het is redelijk warm voor de tijd van het jaar, net onder het vriespunt en over de natuur ligt een dun laagje sneeuw maar het is kwakkelen. Vorig jaar rond deze tijd zaten we bedolven onder een dik sneeuwtapijt bij temperaturen van rond -20. De zon is spijtig genoeg vaak afwezig waardoor het eerder triest lijkt.
Maar ondanks het weer zijn we het jaar begonnen met goede voornemens, op sportief gebied dan toch. We maken bijna elke avond na het eten een avondwandeling, ook al is ze kort, de frisse lucht doet goed.
Zag opeens een advertentie voor paardrijlessen op ijslandse pony's/paarden en dacht: hej, leuk dat is iets voor mij. Eigenlijk vind ik het helemaal niet zo leuk om figuurtjes te zitten rijden maar ik wilde het wel trug eens proberen. Tot aan de tanden toe gekleed, drie paar broeken over elkaar, dat moest wel warm genoeg zijn. De lessen zijn namelijk buiten en met een koude wind en nul graden lokte het niet direkt.
Nu had ik meer dan twintig jaar niet meer serieus op een paard gezeten maar ik dacht toch dat ik de techniek nog niet verleerd was. Maar daar had ik het mis, ofwel heb ik het al die jaren fout gedaan. Hier wordt er gereden met vrij lange teugels, denk aan de paarden! Het benenwerk op zo'n klein paard is ook heel anders, drukken mag niet, denk aan het paard, dat doet pijn... Oude gewoontes afleren blijkt heel moeilijk, paard en ruiter raakten lichtelijk gefrustreerd. Ik had zin om de boel de boel te laten en niet meer terug te gaan, ben er nog steeds niet uit. de anderen vonden toch dat ik het een kans moest geven. Op het werk vond ik precies wat ik nodig had: een handleiding voor het berijden van een ijslandse pony: ga me er in't weekend eens in verdiepen, misschien leer ik wel iets...
De stijfheid die ik dacht dat zou komen, liet het gelukkig afweten dus de dag erna was het tijd voor meer sport. Klimmen! Een oude liefde. Vorig jaar zijn ze in de gemeente gestart met een klimvereniging en nu zag ik plots dat er cursussen voor volwassenen werden georganiseerd. Altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen... Het is een kleine klimhal maar in de buurt, ideaal. En de techniek zat nog steeds in de voeten, dat viel mee. Waarom zijn we toch ooit gestopt? In de zomer gaan we hopelijk ook buiten klimmen.
Nu is het eindelijk weekend en tijd voor alle dingen waar we in de week geen tijd voor hadden.

Recept

Op algemene aanvraag (of toch die van Leona) hier het recept van de Zweedse biscotti met saffraan. Heel makkelijk, geeft ongeveer 35 stukken. Het recept komt van Leila Lindholm, mijn favoriete tv-bakker. Rond Lucia en kerstmis wordt er in Zweden heel veel gebakken met saffraan.

100 gr. boter

1 gr. saffraan (normaal twee zakjes)

2 eieren

1 1/2 dl fijne suiker

5 dl bloem

1 1/2 koffielepel bakpoeder

1 1/2 dl amandelen

1. Zet oven op 175 graden.

2. Smelt de boter samen met de saffraan in een pannetje op het vuur, giet het mengsel over in een kom en roer er de eieren onder. Door het opwarmen van de safraan geeft ie extra veel smak af.

3. Meng de droge ingrediënten met de hele amandelen en roer dat ook onder het mengsel in de kom. Kneed zodat alles goed gemengd geraakt.

4. Maak er drie smalle, lange rollen van en leg ze op een plaat met bakpapier.

5. Bak ze in het midden van de oven gedurende 25 minuten.

6. Neem ze uit de oven en verlaag nu de temperatuur tot 125 graden.

7. Snij de rollen in 1 cm dikke schijven en leg ze terug op de plaat.

8. Laat ze nog eens 15 min. bakken. Draai de oven uit en laat ze in de oven staan totdat die is afgekoeld. Door het twee keer bakken blijven de koekjes langer houdbaar.

In Zweden wordt in de keuken veel gerekend met deciliters en koffielepels. Snel naar Ikea nu voor het juiste gereedschap. Daar verkopen ze een setje met eetlepel, kofielepel, halve koffielepel... en ook een 1 deciliter maatje. Heel handig...

Winteravonden in Bokrijk

Souvenier van een avondje Bokrijk. Die fles is niet van mij, die kreeg ik in mijn handen geduwd. De inhoud was geurloos, dus ik veronderstel water...