De winter wil niet echt op gang komen, het is redelijk warm voor de tijd van het jaar, net onder het vriespunt en over de natuur ligt een dun laagje sneeuw maar het is kwakkelen. Vorig jaar rond deze tijd zaten we bedolven onder een dik sneeuwtapijt bij temperaturen van rond -20. De zon is spijtig genoeg vaak afwezig waardoor het eerder triest lijkt.
Maar ondanks het weer zijn we het jaar begonnen met goede voornemens, op sportief gebied dan toch. We maken bijna elke avond na het eten een avondwandeling, ook al is ze kort, de frisse lucht doet goed.
Zag opeens een advertentie voor paardrijlessen op ijslandse pony's/paarden en dacht: hej, leuk dat is iets voor mij. Eigenlijk vind ik het helemaal niet zo leuk om figuurtjes te zitten rijden maar ik wilde het wel trug eens proberen. Tot aan de tanden toe gekleed, drie paar broeken over elkaar, dat moest wel warm genoeg zijn. De lessen zijn namelijk buiten en met een koude wind en nul graden lokte het niet direkt.
Nu had ik meer dan twintig jaar niet meer serieus op een paard gezeten maar ik dacht toch dat ik de techniek nog niet verleerd was. Maar daar had ik het mis, ofwel heb ik het al die jaren fout gedaan. Hier wordt er gereden met vrij lange teugels, denk aan de paarden! Het benenwerk op zo'n klein paard is ook heel anders, drukken mag niet, denk aan het paard, dat doet pijn... Oude gewoontes afleren blijkt heel moeilijk, paard en ruiter raakten lichtelijk gefrustreerd. Ik had zin om de boel de boel te laten en niet meer terug te gaan, ben er nog steeds niet uit. de anderen vonden toch dat ik het een kans moest geven. Op het werk vond ik precies wat ik nodig had: een handleiding voor het berijden van een ijslandse pony: ga me er in't weekend eens in verdiepen, misschien leer ik wel iets...
De stijfheid die ik dacht dat zou komen, liet het gelukkig afweten dus de dag erna was het tijd voor meer sport. Klimmen! Een oude liefde. Vorig jaar zijn ze in de gemeente gestart met een klimvereniging en nu zag ik plots dat er cursussen voor volwassenen werden georganiseerd. Altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen... Het is een kleine klimhal maar in de buurt, ideaal. En de techniek zat nog steeds in de voeten, dat viel mee. Waarom zijn we toch ooit gestopt? In de zomer gaan we hopelijk ook buiten klimmen.
Nu is het eindelijk weekend en tijd voor alle dingen waar we in de week geen tijd voor hadden.
4 opmerkingen:
Waar is de tijd van het paardrijden! Je was er toen nochtans goed in!
dat is gelijk zwemmen en fietsen dat verleer je nooit
Amai! Goed bezig zeg!
paardrijden, wandelen, klimmen!
Dat wandelen ga ik misschien maar overnemen. Is een goed gedacht. Heb dat een tijdje gedaan als voorbereiding op onze wandelvakantie, maar zou zeker goed zijn als ik het aanhoud.
Neen Leona, helemaal niet goed bezig, na veel over en weer gepeins, heb ik beslist om niet meer te gaan pardrijden. Laat mij maar gewoon de natuur in gaan, rondjes rijden is nergens voor nodig...
Een reactie posten