Geocaching

Af en toe krijgen we een winterse prik, vanmorgen -15 maar zonnig. Niks tegen de kou in het uiterste noorden van Zweden, -32 overdag. Dan kan een rendiervelleke hier en daar wel deugd doen denk ik...

We hebben ondertussen ook een nieuwe hobby: geocaching. Of met andere woorden moderne schattenjacht: je laadt coordinaten op in je gps en gaat dan op zoek. We waren met kerstmis stilletjes begonnen toen we in Bree waren maar zonder veel succes, we vonden niks. Gisteren is het dan eindelijk gelukt, ik heb mijn eerste twee cachen gevonden. Soms krijg je extra tips om je "schat" te kunnen vinden. Dat kan heel handig zijn want de schattendoosjes zijn soms zo klein als een filmrolletjesdoosje. Als je dan niet weet waar zoeken kan het moeilijk zijn.

Gisteren was ik met mijn hollandse vriendin Marieke op pad, zij had het al eerder gedaan dus ik dacht dat ze wel zou kunnen helpen. De mannen waren op jacht dus wij deden iets wat wij leuk vonden... We liepen rond aan het kasteel van Grönsö, op zoek naar bovengrondse wortels van een boom en een steen. We dachten dat we in de buurt zaten maar eigenlijk zaten we er helemaal naast, en in een kasteelpark staan nogal wat bomen dus het duurde even... maar wel leuk toen we het potje uiteindelijk gevonden hadden. Er zit een lijstje en een potloodje in zodat je kan opschrijven wie en wanneer er voor het laatst was.

Hier kan je een filmpje bekijken ovet het hele gebeuren:
http://www.youtube.com/watch?v=1yMMyj3vTvE&feature=player_embedded

Het smaakt echt naar meer en je komt op onverwachte plekken... De hele wereld is je spelveld.

De jacht ging goed, twee reeën moesten eraan geloven. Eentje hangt nu in onze sauna, daar is het, tegen alle verwachtingen, ijskoud. In de garage vriest het en dat is ook niet goed.

Goede voornemens

De winter wil niet echt op gang komen, het is redelijk warm voor de tijd van het jaar, net onder het vriespunt en over de natuur ligt een dun laagje sneeuw maar het is kwakkelen. Vorig jaar rond deze tijd zaten we bedolven onder een dik sneeuwtapijt bij temperaturen van rond -20. De zon is spijtig genoeg vaak afwezig waardoor het eerder triest lijkt.
Maar ondanks het weer zijn we het jaar begonnen met goede voornemens, op sportief gebied dan toch. We maken bijna elke avond na het eten een avondwandeling, ook al is ze kort, de frisse lucht doet goed.
Zag opeens een advertentie voor paardrijlessen op ijslandse pony's/paarden en dacht: hej, leuk dat is iets voor mij. Eigenlijk vind ik het helemaal niet zo leuk om figuurtjes te zitten rijden maar ik wilde het wel trug eens proberen. Tot aan de tanden toe gekleed, drie paar broeken over elkaar, dat moest wel warm genoeg zijn. De lessen zijn namelijk buiten en met een koude wind en nul graden lokte het niet direkt.
Nu had ik meer dan twintig jaar niet meer serieus op een paard gezeten maar ik dacht toch dat ik de techniek nog niet verleerd was. Maar daar had ik het mis, ofwel heb ik het al die jaren fout gedaan. Hier wordt er gereden met vrij lange teugels, denk aan de paarden! Het benenwerk op zo'n klein paard is ook heel anders, drukken mag niet, denk aan het paard, dat doet pijn... Oude gewoontes afleren blijkt heel moeilijk, paard en ruiter raakten lichtelijk gefrustreerd. Ik had zin om de boel de boel te laten en niet meer terug te gaan, ben er nog steeds niet uit. de anderen vonden toch dat ik het een kans moest geven. Op het werk vond ik precies wat ik nodig had: een handleiding voor het berijden van een ijslandse pony: ga me er in't weekend eens in verdiepen, misschien leer ik wel iets...
De stijfheid die ik dacht dat zou komen, liet het gelukkig afweten dus de dag erna was het tijd voor meer sport. Klimmen! Een oude liefde. Vorig jaar zijn ze in de gemeente gestart met een klimvereniging en nu zag ik plots dat er cursussen voor volwassenen werden georganiseerd. Altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen... Het is een kleine klimhal maar in de buurt, ideaal. En de techniek zat nog steeds in de voeten, dat viel mee. Waarom zijn we toch ooit gestopt? In de zomer gaan we hopelijk ook buiten klimmen.
Nu is het eindelijk weekend en tijd voor alle dingen waar we in de week geen tijd voor hadden.

Recept

Op algemene aanvraag (of toch die van Leona) hier het recept van de Zweedse biscotti met saffraan. Heel makkelijk, geeft ongeveer 35 stukken. Het recept komt van Leila Lindholm, mijn favoriete tv-bakker. Rond Lucia en kerstmis wordt er in Zweden heel veel gebakken met saffraan.

100 gr. boter

1 gr. saffraan (normaal twee zakjes)

2 eieren

1 1/2 dl fijne suiker

5 dl bloem

1 1/2 koffielepel bakpoeder

1 1/2 dl amandelen

1. Zet oven op 175 graden.

2. Smelt de boter samen met de saffraan in een pannetje op het vuur, giet het mengsel over in een kom en roer er de eieren onder. Door het opwarmen van de safraan geeft ie extra veel smak af.

3. Meng de droge ingrediënten met de hele amandelen en roer dat ook onder het mengsel in de kom. Kneed zodat alles goed gemengd geraakt.

4. Maak er drie smalle, lange rollen van en leg ze op een plaat met bakpapier.

5. Bak ze in het midden van de oven gedurende 25 minuten.

6. Neem ze uit de oven en verlaag nu de temperatuur tot 125 graden.

7. Snij de rollen in 1 cm dikke schijven en leg ze terug op de plaat.

8. Laat ze nog eens 15 min. bakken. Draai de oven uit en laat ze in de oven staan totdat die is afgekoeld. Door het twee keer bakken blijven de koekjes langer houdbaar.

In Zweden wordt in de keuken veel gerekend met deciliters en koffielepels. Snel naar Ikea nu voor het juiste gereedschap. Daar verkopen ze een setje met eetlepel, kofielepel, halve koffielepel... en ook een 1 deciliter maatje. Heel handig...

Winteravonden in Bokrijk

Souvenier van een avondje Bokrijk. Die fles is niet van mij, die kreeg ik in mijn handen geduwd. De inhoud was geurloos, dus ik veronderstel water...